Eddy Wally, de koning van het Vlaamse charmelied overleed zaterdagavond op 83-jarige leeftijd, aan de gevolgen van een hersenbloeding. Onze medewerker Frans Van Damme interviewde hem meermaals en neemt nu afscheid van The Voice of Europe…

Zijn gezondheid wankelde reeds lang maar niet zijn succes en populariteit. De afgelopen jaren belandde hij geregeld in het ziekenhuis. In 2011 raakte hij deels verlamd na een hersenbloeding. Afgelopen Kerst- en nieuwjaarsperiode bracht hij door in het ziekenhuis. “Een mens mag er niet aan denken hier ooit zelf nog eens terecht te komen om oudejaar te vieren”, zei hij lang geleden in een melancholische bevlieging. Toen ik hem interviewde voor De Streekkrant was de gezondheidstoestand van Eddy er flink op achteruit gegaan. In feite was het Marina die de gedachten van Eddy verwoorde. “Ik zie toch zo graag mijn dochter”, zei de Voice toen zelf voortdurend. “Ze zorgt goed voor mij en zal mij in de showbusiness opvolgen.”

Dochter Marina leefde de laatste maanden tussen hoop en wanhoop. Eddy ging fysiek en mentaal achteruit en gaf uiteindelijk de strijd op, het enige wat hij nog wou was bij zijn Mariëtje zijn. Dat was zijn enige grote wens.

Niet enkel de familie Wally en manager Hugo Colpaert zijn diep getroffen, ook bij vrienden en fans kwam het definitieve einde hard aan. Eddy vocht voor zijn leven maar hij verloor de strijd. “Over de dood kan ik niet praten”, zei Eddy zo vaak, “ik word daar zo triestig van.” Nu de zelfverklaarde hofnar van Vlaanderen er niet meer is, blijven vriend en vijand verweesd achter. Eddy had het hart van een sportman, maar ging uit als een kaars.

Marina weet het zeker, in het hiernamaals krijgt Eddy ongetwijfeld een ereplaats in de ‘hall of fame’. “Pa is nu in de artiestenhemel, bij alle andere grote wereldsterren. Hij is terug verenigd met ons ma, ze leven samen gelukkig verder in de eeuwigheid”, vertelt ze geëmotioneerd.

Zijn beste vriend Ro Burms had met Wally regelmatig contact. “Onlangs zei hij me nog: ‘Ik ben een gelukkig man, een wereldster in Vlaanderen. Laat sommigen maar de gek houden met mij, ik weet goed waar ik mee bezig ben.” Eddy was slim, veel meer zakenman dan men dacht. Hij was zich maar al te goed bewust van zijn imago en zijn marktwaarde.

Geweldig, fantastisch, formidabel, dat waren niet de woorden van de echte Eddy. Hij heeft al die tijd een typetje gespeeld. Hij had een duidelijk antwoord klaar voor iedereen die met hem de draak stak tijdens zijn carrière. “Laat ze maar lachen, ik stak het geld in mijn zakken.”

Met z’n zotskap op wist hij als geen ander het publiek te charmeren. Oprecht, want zo was Eddy, hij wou de vriend van iedereen zijn. Een harde werker, die zo goed als zeven dagen op zeven zich afpeigerde op scène. Zo’n daad van opperste barmhartigheid mag een mens niet vergeten.

Ondanks zijn slechte gezondheidstoestand maakte Eddy en zijn entourage, tegen beter weten in, voortdurend plannen voor een comeback. Zo’n zielige vertoning bleef The voice of Europe gelukkig bespaard.

In tegenstelling tot wat zijn fans diep in hun hart hoopten, was Eddy niet onsterfelijk. Al zal zijn charisma voor eeuwig blijven bestaan. Onze Lieve Heer heeft er een kostganger bij. Iedereen gaat dood, ook The Voice of Europe.

Frans Van Damme