Onze huisanalist Aimé Anthuenis fileert de “ruim verdiende” landstitel van Club Brugge. “Ze hebben het hele seizoen gedomineerd met een vaste spelwijze en hebben zich quasi voortdurend enkel met zichzelf beziggehouden, in tegenstelling tot andere ploegen. Zo hebben ze de titel echt als team gepakt.”

Ik wil dan ook verschillende mensen bij Club Brugge van harte proficiat wensen. In de eerste plaats trainer Ivan Leko. In augustus was hij nog de eerste trainer die zou moeten vertrekken, onder meer na de Europese uitschakeling. Maar hij heeft geantwoord met daden en resultaten. Hij is naar een vaste veldbezetting gegaan, met een typische manier van spelen: pressing naar voor, met Vormer op kop, en spitsen die elkaar afwisselden. Zo kon zelfs een Vossen, die lang op de bank zat, nog op het einde het verschil maken met twee goals. Wat Leko ook charmeert is dat hij zich het hele seizoen lang enkel met zijn eigen ploeg heeft beziggehouden. Andere trainers en ploegen wezen het hele jaar lang naar de tegenstander en de scheidsrechter, bij Club Brugge was dat amper of niet het geval.

Uiteraard moet ik ook de spelers zelf feliciteren. De grote twee waren Vormer en Vanaken. Die tweede mag wat bij betreft nu uitgeroepen worden tot Speler van het Jaar. Vormer kreeg de Gouden Schoen al, dus zou dat voor Vanaken een mooie bekroning zijn. Een extra applaus is er voor Simons, die met zijn verstand en knowhow ongetwijfeld een versterking is voor een volgende functie bij Club. Het is logisch dat men hem in Brugge niet kwijt wil. Het was trouwens een slimme zet van Leko om de rust van Simons nog in de ploeg te brengen voor de laatste matchen.

Club is de ruim verdiende kampioen en werd eigenlijk enorm benadeeld door het systeem van de puntendeling. Anders waren ze al veel langer kampioen. Wat de sterktes waren? Enerzijds hebben ze een behoorlijke kern, waarbij ook de reserves goed zijn gebruikt, en hebben ze zich zoals eerder gesteld ook niet te veel beziggehouden met randfactoren. Ten derde stonden ze voor een manier van spelen en hebben ze echt als team de titel gepakt. Iedereen heeft zijn aandeel, ook het bestuur. Er zal ongetwijfeld ook weleens discussie geweest zijn intern, maar daar heb je als buitenwereld nooit iets van gemerkt. Dikke chapeau. Nu zal het zaak zijn om de ploeg nog te versterken voor volgend jaar.

De rest

Ik wil ook de loftrompet steken over Standard en zijn trainer. Sa Pinto lag veel onder vuur maar heeft toch voor spanning gezorgd. Als het goed gaat kijkt men snel naar de spelers, als het slecht gaat naar de trainer. Maar ik plaats Sa Pinto toch naast Carcela en Edmilson als dé figuren voor de schitterende remonte in Luik. Ik verwacht dan ook dat ze volgend weekend de tweede plaats zullen vasthouden. Anderlecht is voor mij de ontgoocheling van het seizoen, met veel spelers die onder hun niveau zijn gebleven. Kums is nooit de Kums geworden van in Gent, Dendoncker speelde ondermaats, en zo kun je er nog opnoemen. Die wisselende prestaties, dat blijft toch verbazingwekkend.

Ook chapeau voor de finalisten in play-off 2. Zulte Waregem kende een heel sterk seizoensbegin en is er ondanks een enorme terugval toch in geslaagd om zich op te laden voor play-off 2. Ze staken er met kop en schouders bovenuit. Ook proficiat aan Lokeren. Ze speelden een anoniem, zwak seizoen, speelden zelf even met de degradatie, maar zijn nu ook finalist. Zulte is de favoriet om tegen een play-off 1-ploeg te spelen, maar wie het ook wordt, beide ploegen kunnen het Europese ticket zeker halen.