Onze huisanalist Aimé Anthuenis blikt wekelijks terug op het voorbije vaderlandse voetbalweekend. Van de tweede speeldag in de play-offs onthoudt hij hoe Club “een mentale tik” heeft gekregen, voor Gent “niets van moeten” is, hoe Anderlecht “voor het weekend van de waarheid” staat en hoe “de kloof tussen de eerste en laatste drie in de top zes vast lijkt te staan”.

Club speelde een hele zwakke eerste helft in Gent. De tweede helft was beter, maar er vielen amper doelpogingen te noteren. Die kans van Wesley op het eind had voor het punt kunnen zorgen waar Club zo op had gehoopt. Of dit verlies ingecalculeerd was? Dat denk ik niet. Een draw zou goed geweest zijn, maar nu hebben ze toch een mentale tik gekregen. Club moet zeker iets gaan rapen in Anderlecht, om de rest niet te dicht te laten komen én om niet zwaar te beginnen twijfelen. Kwaliteit is er alvast genoeg om er net als Gent te gaan winnen.

Gent trekt dan weer de lijn van de laatste maanden door. Het is enkele weken wat stroef gegaan voor de start van de play-offs, maar nu doen ze toch vrolijk verder. Vanderhaeghe heeft een redelijke kern, met vooral Simon en Kalu als aanvallende troeven. Dejaegere speelt dan weer in een nieuwe rol naast – voor mij toch de revelatie – Verstraete. Dat zijn twee gasten zonder veel naam en faam, die het wel heel goed doen. Bovendien heeft Gent het enorme voordeel dat niets moet. Zo kun je soms ver geraken. Als je ziet van waar ze komen in het begin van het seizoen, dan betekent een Europees ticket een geslaagd seizoen. Of ze de derde hond kunnen zijn die met het been gaat lopen? Mijn gevoel zegt van niet. Bovendien is al vaak gebleken dat play-off 1 een jojo is. Je kan een ploeg bewieroken en de week nadien verliezen ze. Voor mij blijft de titelstrijd eentje tussen Club en Anderlecht. Zij hebben meer spelers die met de druk kunnen omgaan.

Anderlecht weet wel dat het komende zondag moet winnen tegen Club, het is de match van de waarheid. Als ze verliezen is het definitief afgelopen, maar als ze winnen dan ligt de race richting titel helemaal open. Voor mij was het trouwens geen penalty in Charleroi. Ik begrijp ook niet dat de videoref niet ingreep. Ik vind dat de ref op zijn minst een kijkje had moeten nemen naar de beelden.

Voor Genk was het trouwens een mooie revanche voor de verloren bekerfinale. Het was een terechte overwinning, waar de videoref wel goed zijn werk deed door de goal van Emond af te keuren. Sa Pinto zorgde dan weer voor de komische noot met zijn interviews. Hij oogt wel zenuwachtig, ongetwijfeld met het nieuws rond Preud’homme. Er zit nu een kloof tussen plek drie en vier van vijf punten. De kloof tussen de eerste en laatste drie in de top zes staat voor mij wel vast.