“Ongelofelijk, uniek!” Frans Bauer laat de woorden vallen met het enthousiasme van een zestienjarige. Onverhoopt schoot zijn nieuwe album Levenslied dan toch naar de eerste spot van de hitparade, en dat niet alleen in zijn thuisland, maar ook bij ons. Geen slecht resultaat voor wat het einde van een moeilijke periode betekent.

Matthieu Van Steenkiste

Je zegt weleens dat je in een muzikale midlifecrisis was beland.

Tja, de een heeft dat met motorfietsen, de ander met zijn repertoire. Laten we zeggen dat ik op een bepaald moment toch iets te hard op de radio gedraaid wilde worden. Begrijpelijk, want je wil je muziek toch laten horen aan de mensen, en er waren dagen dat ik in de spiegel keek en echt niet begreep waarom ik mijn genre nooit op de zenders hoorde. Ik sta voor het levenslied, dat is waarmee ik ben opgegroeid, maar je hoort het niet meer. Dan ga je de fout in eerste instantie bij jezelf leggen, ga je het zoeken in liedjes met een frivole tekst als Skippybal, of zet je er een beat onder. Hartstikke grappig hoor, maar niet de echte Frans. Het was gemaakt voor de grote zenders, en dan komt er natuurlijk een dag dat je beseft dat dit niet is wat je wil.

Een terugkeer naar het begin?

Dat niet helemaal, eerder een terugkeer naar de echte Frans Bauer, een oprechte zanger die liedjes met een betekenis brengt. Zo ben ik ook begonnen, met songs als Als sterren aan de hemel staan en De regenboog, en dat doe ik nu opnieuw. Het echte levenslied brengen. Op een bepaald moment zit je bijna 25 jaar in het vak, blik je terug, en vraag je je af wat je nog wil doen: dat dus. Liedjes die ertoe doen, waar je blij of triest van wordt, waarmee je je zorgen van elke dag kunt verwerken: daar ligt mijn kracht.

Blijkbaar is het de goeie keuze, Levenslied haalde zowel in Nederland als België de nummer één van de hitparade.

Ongelofelijk, hé! Zo’n dubbel is eigenlijk niet meer van deze aarde, zeker omdat het album aanvankelijk maar op nummer twee binnenkwam, vervolgens wat zakte, en toén pas naar de nummer één steeg. Mensen zijn die plaat dus echt gaan opzoeken! Het is een echte revival. Nu doe ik signeersessies waar duizenden mensen voor naar een winkelcentrum afzakken, zoals onlangs nog in het mooie, mooie Antwerpen. De luisteraars voor wie ik dacht met beats te moeten uitpakken, bereik ik nu met wat ik echt wil doen. Zelfs jongeren zingen al mijn liedjes mee.

Heb je het gevoel dat het levenslied onheus wordt behandeld?

Ja! Ik heb het er vaak over met mijn manager Hugo Foets. Het is een verborgen genre geworden. Je hoort het niet op de radio, maar het leeft bij de mensen! Dat zie je aan de sterke groei van een zender als Ment, bijvoorbeeld. Die heeft mee dit succes veroorzaakt. En het leeft ook op YouTube, Facebook, … Je kunt je niet voorstellen hoeveel mensen hier nog van houden!

Hoe kwam je bij een liedje als Wat overblijft zijn 1000 tranen?

Zoals je wel weet, zijn de afgelopen jaren een rollercoaster van emoties geweest voor me. Het overlijden van mijn vader is bijvoorbeeld ook één van de redenen dat ik teruggekeerd ben naar het echte levenslied. Hij had kanker, dus dat was een voortdurend gevecht tussen hoop en realiteit, tot je weet: dit is niet meer behandelbaar. Dan moet je afscheid nemen. Wat overblijft zijn 1000 tranen is de beschrijving van het verdriet dat ik toen voelde. Het is een heel persoonlijk liedje, net als Ben even weg, dat ik schreef voor mijn kinderen. Als je iemand verliest, blijf je altijd achter met vragen als ‘hoe zou hij over zus of zo hebben gedacht?’. In Ben even weg laat ik mijn kinderen weten dat ik trots ben op alles wat ik in mijn leven heb gedaan. Als ik moet komen te gaan, dan mogen ze gerust zijn: hun vader heeft een fantastisch leven gehad.

Heerlijke naam overigens voor je concertreeks, de ‘Tour de Frans’.

(lacht smakelijk) Ja hé! Het is dan ook een reisje door de Benelux, maar ook door mijn eigen repertoire, door alle grote hits die ik in de loop der jaren heb gehad. En dat in Las Vegas-sfeer, met een prachtige bühne, een groot orkest, een showballet, een lichtshow en videowalls, zodat de fans echt een topavond beleven. Ik ben heel blij dat ik goeie reacties krijg . Ik voel me weer twintig!

Levenslied is nu uit. Frans Bauer staat op  30 april en 1 mei in het Kursaal Oostende, 3 juni in Stadsschouwburg Antwerpen en 16 juni in het Ethias Theater, Hasselt.
Info & tickets: www.tourdefrans.be