Jacques Sys, de hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine, geeft elke week zijn eigenzinnige kijk op de voetbalactualiteit.

Tijd voor bezinning

Hoe zou Sepp Blatter zich tijdens deze eindejaarperiode voelen? Normaal zit de van zijn troon gevallen voorzitter van de FIFA zelfs op Nieuwjaar in het bureau van de Wereldvoetbalbond en neemt daar de telefoon op. En wat zal er door Blatter heen gaan als op 11 januari in zijn Zürich de FIFA-Speler van het Jaar wordt gekozen? Bij dat evenement pleegde de Zwitser telkens een keer of vijf het podium te beklimmen om in bombastische taal de internationale voetbalgemeenschap toe te spreken. Nu zal hem de toegang tot deze plechtigheid worden ontzegd.

Heel gedempt zal de sfeer ook zijn bij Michel Platini. Met een aura van onkreukbaarheid leidde hij de UEFA en verrichtte goed werk. Maar net zoals Blatter had ook hij geen verklaring voor een vreemde financiële transactie. Beide heren kondigen aan in beroep te gaan tegen hun schorsing en wentelen zich intussen in zelfbeklag.

Deze tijd, waarin de wereld even tot stilstand lijkt te komen, neigt naar bezinning. Zouden ook gereputeerde voetbalbestuurders dat wel eens doen? Gewoon voor de spiegel gaan staan en zichzelf ter verantwoording roepen? En gebeurt dat ook wel eens bij die toptrainers die de voorbije dagen de actualiteit beheersten? Louis van Gaal bijvoorbeeld? Allicht niet. En José Mourinho al evenmin. Die vindt na zijn ontslag bij Chelsea niet dat hij een fout heeft gemaakt, terwijl een trainer die in de clinch gaat met vedetten op termijn nooit kan overleven. De Portugees, die altijd vanuit de reactie liet voetballen, heeft zo veel van zijn spelers gevraagd dat ze niet meer vooruit te branden waren. Die inschatting kon hij niet maken. Hoe zelfvoldaan moet je dan niet zijn?

Soms moet je als trainer zelf het moment kunnen bepalen om te vertrekken. Dat vraagt (zelf)kennis en soms ook het opzijschuiven van het ego. Zoals Pep Guardiola dat nu bij Bayern München doet door op het einde van het seizoen te vertrekken. Hij nam de ploeg over nadat onder Jupp Heynckes de treble was behaald en maakte Bayern nog beter en nog flitsender. Hij zette het potentieel van de ploeg om in oefenstof en verhoogde zo het rendement. Trainingen als werkpunten, geen bezigheidstherapie. Guardiola haalde ook die spelers die hij nodig had.

Is het ook dat niet wat AA Gent zo sterk maakt? Toen Hein Vanhaezebrouck daar anderhalf jaar gelden trainer werd, drong hij aan op de komst van Sven Kums. Hij zag hem als een schakel in het voetbal dat hij wilde brengen. Soms kun je succes ook afdwingen.