Zijn voetbalacademie in Kreta – hij trouwde er op 1 juni in een orthodox kerkje – moet nog een tijdje wachten, Marc Brys is naar eigen zeggen nog steeds een gelukkige voetbalcoach in België. Zelfs bij STVV, dat hij ondanks drie concrete aanbiedingen na een superseizoen trouw bleef, maar dat intussen zo verzwakt is dat een lange degradatiestrijd niet ondenkbaar is.

Marc Brys (57) verdient medeleven. Vorig seizoen tilde de Antwerpenaar STVV op tot revelatie, maar sedert januari zag hij zijn zeven beste spelers vertrekken : eerst Bezus en De Norre, deze zomer Kamada, Tomiyasu en Alexis De Sart (donderdag met Antwerp Europees nog uitblinker) en het vertrek van Yohan Boli en Wataru Endo staat ook al vast. De nieuwkomers, de Japanner Yuma Suzuki, vandaag speelgerechtigd, en de Vietnamees Cong Phuongen voorop zijn bezwaarlijk evenwaardig te noemen. Gisteren werd alsnog de komst bekendgemaakt van de Zuid-Koreaanse flank Lee Seung-Woo en de Japanse aanvaller Tatsuya Ito, maar het blijft beredderen voor Brys. In Brugge kwamen vorige speeldag vijf van zijn spelers in de basis samen aan… vijf matchen ervaring in eerste klasse. En deze week lekte dan nog uit dat het bestuur van de Limburgse club, eigendom van het Japanse DMM.COM, de centen uit de transfers, zo’n 15 miljoen euro, hoofdzakelijk wil investeren in een nieuw oefencomplex, liever dan in nieuwe spelers. CEO Takayuki Tateishi vroeg in een open brief de supporters om begrip en beloofde wel versterkingen maar de fans planden voor deze namiddag op Stayen wel acties. Ze betuigden ook al volop hun steun aan Brys. Zelfs Clubcoach Philippe Clement uitte vorige week in Brugge zijn medeleven met zijn collega: “Zo veel kwaliteit weg en niet vervangen…”

Ik zit voor de meest beklagenswaardige coach van eerste klasse?

Dat is in elk geval geen streefdoel (wrang lachje). De situatie is wat ze is. We kunnen alleen maar hard blijven werken, we worden daarvoor betaald. Ik kan mijn spelers niéts verwijten. Maar als nagenoeg alle onderlinge oefenpartijtjes eindigen op 0-0, ken je ons grootse pijnpunt.

Is dan in heel Japan geen degelijke spits te vinden?

We hebben met Yuma Suzuki echt een héél goeie spits aangetrokken. Alleen heeft die jongen het hele jaar 2019 nog geen match gespeeld. Hij is nu wel fit maar kan nog niet meteen klaar zijn. We hebben trouwens op talloze posities versterkingen nodig.

Je hebt afgelopen week toch eens duchtig op tafel geklopt? Geen betere alarmbellen dan die 6-0, toch?

Natuurlijk zijn de analyses gemaakt die moesten worden gemaakt, natuurlijk is er gepraat, is er gelobbyd. Ze doen hun best, legden uit hoe en waarom een bepaald dossier blijft aanslepen. Ik heb het ook meegemaakt bij Beerschot, hoe een speler toch plots gaat shotten op een ander. Ik moet afwachten wie komt.

Je bepaalt toch mee welke spelers je wil?

Het is omgekeerd. Al van toen we wisten dat De Norre en Bezus zouden vertrekken, in november dus, zouden we anticiperen. Maar ze zijn nooit vervangen. Een half jaar geleden werd dan een analyse gemaakt, wie we wilden houden en wie vervangen zou moeten worden, maar dan was het aan hen. En ik geloof hen als ze zeggen dat ze ermee bezig zijn, ik mag hen niets verwijten.

Is Marc Brys niet te braaf? Bij Zulte Waregem schreeuwde Francky Dury al na een week in de pers moord en brand, waarop zijn versterkingen meteen snel volgden.

Het is niet omdat je niet als grote Jan in de kranten gaat roepen, dat je niet op tafel slaat. Geloof me, ik kan hier bikkelhard zijn. Maar ik ga niemand een revolver op zijn hoofd zetten. Ik ga ervan uit: we werken allen voor dezelfde club.

En dus toon je begrip als de Japanners de 9 miljoen die Bologna betaalde voor Takehiro Tomiyasu liever willen investeren in een nieuw oefencomplex?

Het huidige oefencomplex is te klein, het is kunst- en vliegwerk om het organisatorisch met de jeugd rond te krijgen. In die zin toon ik wel begrip. Anderzijds moet het project dat vorig jaar werd aangevat – binnen de drie jaar een solide play-off 1-kandidaat worden – het streefdoel blijven. En als beiden samen niet lukt, moeten er prioriteiten worden gesteld. Liever een goed team in 1A dan een fantastisch oefencomplex in 1B.

Je begint nu zelf al over 1B.

Zeven bepalende spelers zijn vertrokken en zijn niet vervangen. En wie gekomen is, moet tijd worden gegund. Cong heeft zich al geweldig verbeterd, vind ik. Maar hij is nog geen meerwaarde. Als je de ambities uitspreekt om nu wel in de eerste zes te eindigen, dus beter te doen dan vorig seizoen, moet je vervangers aantrekken die meteen inzetbaar zijn en de ploeg kunnen optillen.

En hoe groot kan de schade zijn voor Marc Brys, vorig seizoen toptrainer en begeerd, er was zelfs sprake van Club Brugge?

Het was snel duidelijk dat Philippe Clement de eerste keuze was van Club. Maar er waren drie concrete aanbiedingen. Belgische en buitenlandse. Het waren evenwel geen aanbiedingen waar je geen neen kon tegen zeggen én ik wilde niet van de een club naar de andere hoppen. En ik dacht: als ik met STVV opnieuw een goed seizoen kan neerzetten, komen er wellicht nog betere aanbiedingen.

En nu denk je: dat was fout gedacht? Een coach die onderaan staat, wordt niet gevraagd.

Ik zit zo niet in elkaar. Als ik een beslissing heb genomen, kijk ik niet meer achteruit. Ik kijk áltijd alleen vooruit. We zitten hier met de technische staf soms van 6 uur ’s ochtends tot 19 uur te werken, dàt telt. Een mens heeft een beperkte tijd en een beperkt verstand, dus wil ik triëren. En triviale zaken neem ik dan nooit mee. Soms zegt mijn vrouw ‘ben je dat nu echt vergeten?’

Je bent 57, al lang geroemd als een uitstekende coach maar te low profile: zal het je nooit spijten dat je nooit je kans kreeg bij een topclub?

Ik weet zeker dat ik met een goeie ploeg goed werk zou leveren. En ik heb ambitie. Maar al zou het een hiaat zijn als het er niet van komt, het is geen obsessie. En het kan nog, hé.

In volle glorieperiode zei je vorig seizoen: ik dénk nog niet aan mijn pensioen, daarvoor zijn de momenten op het veld te gelukzalig. Nog even gelukkig op training?

Ja… (denkt na) Al sta ik er uiteraard gefrustreerd.

Gaan we dan maar gelukzalig afsluiten? Je bent op 1 juni getrouwd in Kreta met Kallia, je Griekse vrouw die je leerde kennen op een business-trip in Spanje, zestien jaar jonger ook.

Ja, in een enorm mooie orthodoxe kerk in de hoofdstad Iraklion. We wilden eerst trouwen in een zo’n klein typisch landelijk kerkje, maar al snel bleken er te veel gasten. Het was fantastisch. Prachtig weer, alle familie en vrienden waren er…

Je zei eerder al dat je na je carrière in Kreta wil gaan wonen.

Dat zijn de plannen, ja. We hebben er al een appartement en bouwgrond, ik wil er ook een voetbalacademie. Met voetbal bezig blijven, hé.