Alweer heeft het even geduurd, maar deze keer lag het echt niet aan hem. Zijn beoogde producer werd ziek, en dus moest Joost Zweegers het roer wel omgooien. In Engeland nam hij met de toetsenist van Noel Gallagher andere songs op dan eerst voorzien, en vandaag ligt met In The Cold Light Of Monday dan toch een knappe, nieuwe Novastar in de winkel.

Hier had dus een andere plaat kunnen liggen?

Ja, grotendeels toch. John Leckie, met wie ik eerst zou werken, stelde nog voor om zich te laten vervangen, maar daar had ik geen zin in. Ik wilde dat verhaal met hem afmaken, of niet maken. En zo zagen Mikey Rowe en Andy Britton het ook toen ik met hen begon. We zouden van nul herbeginnen, en meer dan de demo’s die ik thuis had opgenomen wilden ze niet horen. Eigenlijk is dit een terugkeer naar mijn eerste plaat, toen ik met afgewerkte songs de studio instapte, en we ze enkel nog wat moesten structureren en inkleuren. Deze plaat heeft daardoor een soort frisheid, en dat geeft me het gevoel dat iets deze plaat met mijn debuut bindt, maar ik kan er niet echt de vinger op leggen wát. Het gekke is dat ik me ook opnieuw voel zoals in het begin. Plots mocht ik afgelopen zomer op het hoofdpodium van Rock Werchter staan – een jongensdroom! – en kreeg ik laaiende recensies… in die zin is er ook iets ‘terug’, zelfs al is het niet hetzelfde.

Je ging opnemen in Brighton. Heeft dat de plaat beïnvloed?
Zeker, want we hebben helemaal anders gewerkt dan ik normaal doe. Geen nachtelijk jammen of opnemen, maar netjes van negen tot vijf, en geen minuut later. En we namen ook niet live op, zoals ik het graag deed, maar op de ouderwetse manier, instrument per instrument. Zingen om elf uur ’s ochtends, ben je gek? Ja, jij gaat nu zingen. Ok dan, fuck it dan. Alles is in twee takes gezongen om elf uur ’s ochtends. Geen drank, geen nachtelijke sferen,… om te schrijven is dat top, om op te nemen misschien iets minder, daar ben ik Andy en Mikey gevolgd.

Ik ben blij te horen dat je nog bij je vrouw bent, want als ik sommige nummers hoorde begon ik te vrezen dat dit een stevige break-up plaat was.
Dat is het dus niet, je hoort gewoon dingen uit mijn verleden voorbij komen. Maar om eerlijk te zijn: analyse van tekst vind ik het stomste wat je kunt doen bij melancholische muziek, want dan kun je de fantasie weghalen. Iemand vertelde me hoe hij Home Is Not Home in het begin van de lente in zijn Toscaans vakantiehuisje hoorde, en het helemaal daarmee verbindt. Hij gaf er een heel andere betekenis aan, en dat mag. Dat soort dingen maak ik al mee van in het begin van mijn carrière. Wist je dat The Best Is Yet To Come nu op huwelijken wordt gedraaid? Als ik je vertel wat de echte achtergrond daar van is… (schatert) Laat het maar zo dus. Ik zing overigens wel over mijn vrouw hoor, maar dan vol liefde en dankbaarheid. Zoals in The Laines waarin ik zing hoe ik me een kleine jongen voel. Ze doet het uiteindelijk maar, me vijf maanden naar Engeland laten verkassen terwijl zij voor onze drie kindjes zorgt.

(Matthieu Van Steenkiste)

Novastar staat op 20 december in Ancienne Belgique. In The Cold Light Of Monday is nu uit.

WIN EEN VAN DE 100 CD’S

Wij mogen maar liefst 100 exemplaren van de nieuwste plaat wegschenken. Vul onderstaand formulier in en geef het juiste antwoord op de wedstrijdvraag. Deelnemen kan tot en met woensdag 10 oktober 2018.

WEDSTRIJDVRAAG: Waar is de plaat opgenomen?