Neen, dit is geen opiniestuk om te oordelen over de (on)schuld van Bart de Pauw. Ook of de beslissing van de VRT al dan niet terecht is, laten we in het midden. Dit gaat niet over het productiehuis, de woordvoerder of de kranten. Dit gaat over de lezer, u dus.

Of toch over een groot deel van de lezers. Want net zoals hier op de redactie, reageerden ook heel wat mensen geschokt op het nieuws dat de VRT niet langer samenwerkt met Bart De Pauw. De reden? “Grensoverschrijdend gedrag en seksuele intimidatie.” Onze schalkse ruiter. Geliefd van West-Vlaanderen tot Limburg. De chouchou van televisiekijkend Vlaanderen.

En dus weekte het nieuws heel wat reacties los. Vooral op sociale media. De voorbije weken kwamen via de hashtag #metoo duizenden verhalen naar boven over grensoverschrijdend gedrag. En iedereen leek de slachtoffers te steunen. De daders moesten het dan weer ontgelden. De reactie “Iedere seksuele intimidator is een varken” onder een nieuwsartikel kreeg 233 likes.

Maar gisteren niet. Het woord ‘heksenjacht’ viel vaker dan Ingeborg de voorbije weken ‘gratitude’ zong. Naar analogie van Theo Francken werd meteen de hashtag #iksteunbart gelanceerd. En er werd op de man gespeeld, of beter: op de vrouw. Want niet Bart De Pauw, maar de vrouwen die anoniem getuigden werden op de korrel genomen.

“Het is gewoon schandalig dat nu iedereen met zijn aanklachten van ongewenste intimiteiten naar buiten komt… De meeste hebben er waarschijnlijk nog een mooi duwtje in de rug door gekregen. En nu na zoveel tijd gaan ze ermee naar buiten komen. En niet vergeten dat meer dan de helft van de beschuldigingen waarschijnlijk is om ook eens in de belangstelling te staan..”

“Je moet toch al een bende sukkels samen hebben om een drama te maken van ‘flirterig sms gedrag’.”

“Veel vrouwen mogen dringend eens wat dikker vel beginnen kweken!”

Natuurlijk heeft iedereen recht op een mening. Sommige mensen vinden dat de beweerde sms’jes geen reden tot ontslag zouden mogen zijn. Maar zouden al deze mensen hetzelfde reageren als deze feiten over pakweg  Siegfried Bracke of Herman Brusselmans gaan?  Zouden we het dan hebben over een heksenjacht of over een seksistisch zwijn? Over ‘achterklap uit jaloezie’ of ‘eindelijk komt dit naar buiten’. Ik hoop van niet, want anders zou er achter zowat elke reactie en tweet de hashtag #hypocrisie moeten staan.

Een van de laatste reacties die ik las: “Ik vind het jammer dat slachtoffers heel vaak lang wachten om met de feiten naar buiten te komen. Zo komen ze niet altijd geloofwaardig over. Waarom zo lang wachten om te getuigen over seksuele intimidatie?” Het overgrote deel van de 521 reacties spreekt voor zichzelf. Zolang we mogelijke slachtoffers van seksuele intimidatie bestempelen als ‘preutse lesbo’s’ of ‘manhatende feministes die nooit hun oksels scheren’ zullen veel verhalen nooit naar boven komen.