Paul & de Politiekers: “Als we vluchtelingen nu eens zouden opvangen als volwaardige burgers”

747
Vluchtelingen bij Fedasil in Brussel. (foto Belga)

Paul & de Politiekers is de wekelijkse rubriek van onze politiek journalist Paul Cobbaert. In zijn column op dinsdag gaat hij geen thema uit de weg.

Calimero

Het is triest om zien dat met de vluchtelingencrisis ons Calimero-gevoel de kop opsteekt. Zij krijgen alles, wij krijgen niets, is de teneur. Die ‘zij’ zijn de vluchtelingen, die ‘wij’ de Vlamingen. Het ‘zij krijgen alles’-gevoel wordt versterkt door uitspraken van politici over blanco cheques en aparte sociale statuten. Het lijkt mij gruwel mochten we mensen gaan indelen in aparte categorieën. En die blanco cheques? Niet één vluchteling krijgt een blanco cheque. Niet één.

Het is begrijpelijk dat mensen angst hebben voor een massale instroom. Je kan dat kleinburgerlijk noemen, maar ik citeer graag Rik Torfs. “Wie daarop neerkijkt, erkent de mens niet als wie hij is.” Het is echter onbegrijpelijk dat de politiek dat gevoel versterkt. Want die angst vertaalt zich in een vijandelijk gevoel tegenover die vluchtelingen, terwijl dat mensen in nood zijn, wanhopig op zoek naar een plek waar geen oorlog of terreur is en zij een toekomst kunnen uitbouwen voor zichzelf en hun kinderen. Wat zou jij doen in hun plaats? Wie niet in nood is, hoeven wij niet toe te laten. Wie dat wel is, moet hier welkom zijn.

Het ‘wij krijgen niets’-gevoel vindt zijn wortels in een terechte verontwaardiging over de vele ‘echte’ Vlamingen in moeilijkheden. Tien procent van onze kinderen groeit op in armoede. Mensen die zorg dragen voor een kind of een ouder, krijgen een trek-uw-plan-uitkering van nog geen 800 euro. Al jaren staan deze thema’s onderaan de politieke agenda. Dat is een schande. Een grote schande. Maar deze verontwaardiging mogen we niet projecteren op de vluchtelingen. Dat staat los van elkaar.

Alhoewel. Misschien moet juist die connectie gemaakt worden. Hoe meer mensen bijdragen aan ons sociaal systeem, hoe meer financiële ruimte voor armoedebestrijding en zorg. Als we vluchtelingen nu eens zouden opvangen als volwaardige (!) burgers, hen de taal aanleren en begeleiden naar een job, dan kan ons dat allemaal ten goede komen. Tenminste, als de politici eindelijk eens wat moed tonen.

Wie meent dat een vreemdeling per definitie een profiteur is, zal ik niet kunnen overtuigen. Maar ik hoop dat elk ander hier minstens even over nadenkt.