Afgelopen voetbalweekend was gespreksonderwerp nummer 1 niet een knap vluchtschot in de winkelhaak of een fenomenale dribbel maar de tussenkomst van de (video)ref. Ondanks alle commotie over discutabele beslissingen is onze huisanalist Aimé Anthuenis nog altijd fan van het systeem máár dan wel met volgende onderstaande aanpassingen.

Eerst en vooral: betreffende het gebruik van doellijntechnologie blijf ik 100 procent pro máár dan moet deze technologie wél uitgebreid worden naar alle profclubs. Het systeem zelf staat als een huis en is duidelijk: is de bal over de lijn geweest. Ja of neen? Hierover kan geen discussie ontstaan. Men dient wel de overweging te maken om deze technologie ook te gebruiken voor bekerduels tussen profclubs en niet-profclubs. Voor het gebruik van de videoref dringen zich wel enkel aanpassingen aan. Hier pleit ik ook voor een uitbreiding naar alle profwedstrijden. Er moet overal een busje met een videoref aanwezig zijn of nergens. Er bestaat geen gulden middenweg. Ook zullen er al veel problemen opgelost worden indien coaches maximaal twee keer per wedstrijd, net zoals de Hawk-Eye in het tennis, recht hebben op een videocall.

Unanieme beslissing
De ‘video assistant referee’ in het videobusje mag ook geen beslissingsrecht meer genieten. Hij zou zich enkel moeten bezighouden met het klaarzetten van de beelden van betwistbare fases en die doorspelen aan de vierde scheidsrechter en de hoofdscheidsrechter, die op hun beurt de beelden beoordelen en een beslissing vellen. Is het besluit tussen de vierde en hoofdscheidsrechter niet unaniem, dan is de beslissing van de hoofdref bepalend. Zo zorg je niet alleen voor veel minder commotie, ook verleg je hierdoor het probleem van eindbeslissing niet. Want soms merk je dat zelfs bij Europese wedstrijden met zes scheidsrechters nog discutabele beslissingen worden genomen. Coaches die de videoref willen consulteren moeten ook die beslissing binnen de 10 seconden na een betwistbare fase nemen. Eénmaal die fase wordt herbekeken moet er zo snel mogelijk een oordeel worden geveld. Zo vermijd je niet alleen veel problemen maar zorg je er voor dat het spel niet om de vijf minuten wordt stilgelegd.

Geen buitenspelfases meer
Persoonlijk ben ik ook voorstander om enkel fases binnen de zestienmeter nog door de videoscheidsrechter te laten beoordelen. Voor buitenspelfases hoeft men het spel niet meer stil te leggen. Voor (zware) overtredingen buiten het strafschopgebied -als die niet gezien werden door de hoofdref – kan de Reviewcommissie (deze commissie heeft de bevoegdheid om spelers te laten vervolgen op basis van televisiebeelden, red.) later nog altijd optreden. Kortom, ik ben zeker voorstander van het systeem maar dan met deze aanpassingen. Met deze ‘hervormingen’ komt Koning Voetbal bovendien als winnaar uit de bus en vermijd je veel commotie.