LUIK – Neen, zijn oom Gilbert Bodart ex-monument op Sclessin, na zijn carrière de ene stommiteit na de andere – heeft hem niet gefeliciteerd. “We hebben geen enkel contact. Alleen met mijn pa, zijn broer, heeft hij nog een keer of twee gebeld. Ik hou ook niet van de vergelijkingen.” Vergeet Gilbert, maak kennis met Arnaud, de nieuwe nummer één – in alle stilte van Standard. Dat volgens hem niet minder kwaliteit heeft dan Club Brugge.

Vooreerst: je komt ze niet vaak meer tegen, de topvoetballers die je achteraf uitgebreid bedanken voor het interview. Arnaud Bodart (21) had nochtans onwennig aangeschoven aan het tafeltje in een kleine zaaltje op Sart Tilman, het oefencomplex van Standard Luik. Als een student die zijn eerste mondeling examen komt afleggen. Het was dan ook zijn eerste grote interview voor een Vlaamse krant. Perschef Olivier was al even opgetogen: “Vlaanderen zal kennismaken met een authentiek en Belgisch product van de Standard Académie!”

“Oui oui oui… un vrai Rouche”, knikt de nieuwe nummer 1 van Standard. “Al vanaf mijn zevende. Ik heb alle jeugdreeksen doorlopen. Mijn debuut bij de eerste ploeg in mei 2017 in play-off 2, Standard had na een moeilijk seizoen niets meer te verliezen, was voor mij een droom die uitkwam. Een beloning ook voor het harde werk bij de jeugd, op het laatst met keeperstrainer Philippe Vande Walle die mij had aangeprezen bij coach Aleksander Jankovic.”

Niet groot genoeg

Maar misschien nog meer een stukje revanche tegenover iedereen die de voorgaande jaren beweerde dat de nieuwe Bodart door zijn kleinere gestalte nooit topkeeper kon worden. De dokters voorop. “De botscans wezen uit dat ik geen 1,90 meter zou worden. Men heeft mij dat nooit expliciet gezegd, maar men liet het wel blijken. Vroeger volstond 1,84 meter best, intussen is 1,90 meter een voorwaarde voor een keeper in het topvoetbal. Maar ik heb alleen maar harder gewerkt. Ik zou zelfs niet groter wíllen zijn. Die paar centimeter kunnen echt wel worden goedgemaakt door explosiviteit, kracht en springkracht.”

Een groeischeut zat er dus niet in. “Arnaud was twee jaar geleden zo’n ventje”, herinnert analist Gert Verheyen zich waarbij hij zijn pink de lucht insteekt, toen zijn coach bij de nationale U-19 . Maar daar werd aan gewerkt: Bodart heeft in de afgelopen twee jaar zo’n 7 kilo aan spieren bij gekweekt. Al verdween hij onder coach Ricardo Sa Pinto na zijn debuut als derde doelman opnieuw onder de radar. Guillermo Ochoa en Jean-François Gillet waren op Sclessin de nummers 1 en 2. “Ik bleef hard trainen en veel leren van Ochoa en van Gillet, die bijna een vader was voor mij. (nadenkend) Ik heb eigenlijk nooit getwijfeld. Anderen hadden zich ongeduldig getoond. Ik niet.”

Hij werkte in stilte door. “Ik bén ook van nature een heel rustige jongen. Op school was ik nooit een sfeermaker. Ik deed ook nooit zot. Zo ben ik ook in de kleedkamer.” Vorig seizoen dan werd Michel Preud’homme zijn coach. Keek de legendarische ex-keeper van de Rouches elke dag op zijn vingers. Werd hij nóg niet nerveus van. “Pas du tout. Ik was wat blij toen hij hier vorig seizoen coach werd. Michel Preud’homme…! Hij zei me geduld te hebben. Maar dat had ik al.”

Geen stress

Na nóg een seizoen als derde keeper werd veel leren plots beloond. Afgelopen zomer zou Ochoa vertrekken bij Standard en de Rouches trokken bij Torino Vanja Milinkovic-Savic (22) aan. Derde doelman Bodart zou hooguit een rijtje opschuiven, Gillet werd namelijk 40. Zo dácht iedereen. Maar zie, de eigen kweek toonde zich in de voorbereiding beter dan de Serviër en Preud’homme koos Bodart als eerste doelman van Standard Luik, titelkandidaat in ‘19-‘20. Nog iets anders dan een play-off 2-wedstrijdje tegen Waasland-Beveren. Maar op stress zal je hem nog steeds niet betrappen. “Neen. Het heeft geen enkele zin om vooraf te denken: ik mag niet falen. Wat gaan de coach, de supporters, de journalisten zeggen als ik een foutje maak…? Dat heeft nog nooit niemand geholpen. (nadenkend) Ik ben nu eenmaal van nature altijd kalm. Ik zal hooguit een keer tegen mijn vriendin zeggen dat ze moet voortmaken. (grinnikt) Maar dat gebeurt maar zelden, we wonen ook nog niet samen.”

En zo is de Rouche pur sang trots de nummer één van Standard. Bij de nationale beloften moet hij nog Svilar, Coucke en Teunckens laten voorgaan. “Een ontgoocheling, die laatste niet-selectie. Maar dit is een talentvolle generatie die wellicht ooit Courtois-Mignolet bij de nationale ploeg moet aflossen. Ik kan alleen maar hard mijn best doen om hen te beconcurreren. Ik beschouw mij na amper elf matchen trouwens nog niet als het nummer 1 bij Standard. Ik moet mij nog steeds elke dag bewijzen.”

Europees

In Frankfurt donderdag mocht Milinkovic-Savic nog eens spelen, de Europa League is voor de nummer 2 besliste Preud’homme eerder. “Jammer, natuurlijk wil ik ook van Europees voetbal proeven. Maar de coach heeft mij zijn keuze uit de doeken gedaan.”

Vandaag in Brugge staat Bodart weer tussen de palen in dé clash tussen de twee titelkandidaten. “Een match als een andere waarin je je job moet doen”, haalt hij zijn schouders op. Geen match waarin hij zich een keer aan het héle land wil tonen. Vorige week was hij in de topper tegen Genk alweer opvallend onopvallend. Secuur en betrouwbaar. Goéd. Maar vandaag tegen Vanaken en co vijf wereldsaves uit de mouw schudden, en ze zullen hem wel kennen boven de taalgrens. Geschrokken: “Ik hoef niet uit te blinken. Indien ik veel saves zou moeten verrichten, betekent dat mijn ploeg het niet goed doet. Regelmaat is belangrijker voor mij. Betrouwbaarheid. Een match zonder fouten.” Op Sclessin is men al helemaal overtuigd, zijn contractverlenging werd vorige maand al ondertekend. Standard houdt de duur van het contract geheim. Misschien blijft hij er wel eeuwig. Rouche pur sang. “Waarom niet?”, zegt hij doodserieus. “C’est mon club… ma ville.”

Rest nog: hoe sterk is het huidige Standard eigenlijk in vergelijking met Club Brugge? Zonder aarzelen: “We hebben evenveel kwaliteit als Club Brugge. En we trekken ook naar Club om te winnen. We zijn al sterker dan vorig seizoen, de mentaliteit is beter en wij kunnen nog verder progressie maken. Dan zien we wel in play-off 1.” Opvallend keurige en nuchtere jongen. Met onderscheiding geslaagd.

Club Brugge – Standard: vandaag om 14u30.