Ontbijtbabbel met muzikant Koen Buyse: “Er vloeiden toch tranen toen we de AB uitverkochten”

580
Koen Buyse: “Je kunt jezelf wel blijven heruitvinden, maar op een gegeven moment was het op.” (foto SBedaux)©sbedaux
Koen Buyse: “Je kunt jezelf wel blijven heruitvinden, maar op een gegeven moment was het op.” (foto SBedaux)©sbedaux

Het was jarenlang stil rond Koen Buyse en zijn band Zornik, maar de comeback – gepland op 20 november in de Ancienne Belgique – is een feit en de frontman is deze zomer al solo te bewonderen op Parkies-podia over heel Vlaanderen. “Ik heb het podium gemist, maar ik merk nu vooral hoe erg het publiek livemuziek heeft gemist.”

Exact twintig jaar geleden maakte de wereld kennis met Koen Buyse en zijn rockband Zornik. Wat na die eerste single Love Affair gebeurde, was intens: gouden en platina albums, TMF-awards en MIA’s, uitverkochte Lotto Arena’s, hoofdpodia op Pukkelpop en Rock Werchter, het voorprogramma van Muse… Maar plots, een jaar of vijf geleden, was het op. “Op een bepaald moment heb je het als band wel gehad. En als publiek misschien ook een beetje. Je kunt jezelf wel blijven heruitvinden, maar op een gegeven moment was het op. Voor iedereen in de band. Tot nu dus. In februari kondigden we onze comebackshow in de AB aan, en tot mijn grote verbazing was die op één dag uitverkocht. Toen zijn er wel wat traantjes gevloeid. Dat is het mooiste cadeau dat je fans je kunnen geven.”

Op de comeback van Zornik moeten we nog even wachten, maar solo treed je wel al op.

“Ik speel deze zomer op de Parkies over heel Vlaanderen en komende week staan er nog drie op het programma. Ik sluit op donderdag af in mijn hometown Beringen. Die Parkies-shows geven heel veel voldoening. Ik sta er alleen op het podium, waardoor je als muzikant heel kwetsbaar bent. Als er iets misloopt, ben jij de enige verantwoordelijke. Maar als het goed gaat, krijg je veel terug van het publiek. Ik merk ook heel goed hoe zeer het publiek livemuziek gemist heeft. Voor veel van de bezoekers is dat Parkies-optreden hun eerste show in twee jaar tijd. In Deinze begon het een half uur voor mijn optreden keihard te regenen maar het publiek bleef zitten onder een paraplu, in de gietende regen.”

Later dit jaar wordt Zornik nieuw leven ingeblazen. Begon het weer te kriebelen?

“Eigenlijk wel. En ons goede gevoel over die comeback werd vorige week bevestigd tijdens onze eerste repetitie in al die jaren. We waren allemaal aan het lachen toen we onze oude hits opnieuw speelden. Dat gevoel, die goesting, waren we al die tijd kwijt geweest. En plots voelden we de motivatie en de overgave weer. Het was dus goed dat we ooit gestopt waren, maar het is ook goed dat we nu weer beginnen. Dit wordt bovendien het startschot van zoveel nieuws. Sowieso komt er in 2022 een nieuw album. De meeste nummers daarvoor zijn trouwens nu al klaar. En we hopen dan dat de zomer van volgend jaar weer een normale zomer zal zijn, zodat we op heel wat festivals kunnen spelen.”

Het was goed dat we ooit gestopt waren, maar het is ook goed dat we nu weer beginnen. Dit wordt bovendien het startschot van zoveel nieuws

Je hebt zelf een tijd geworsteld met je bekendheid. Ben je niet bang om weer in de spotlights te gaan staan?

“Dat is anders nu. Ik had het moeilijk met die bekendheid in 2003 of 2004, toen we gigantisch veel succes oogstten en ik moeilijk nog overdag buiten kon komen. Ik woonde toen in het centrum van Hasselt en leefde eigenlijk ’s nachts. Mensen vinden dat je daar maar mee moet omgaan, met die bekendheid, dat je daar zelf voor kiest. Maar dat is helemaal niet zo. Ik wilde muziek maken en plots word je populair. En die populariteit voelde vaak aan als een belemmering. Maar ondertussen zijn we zoveel jaar verder en zoveel jaar wijzer. Ik weet nu hoe ik met bepaalde dingen moet omgaan. Sta ik te popelen om weer herkend te worden in de Demerstraat in Hasselt? Niet echt, maar ik sta wel te popelen om weer het podium op te kruipen.”

Een (klein) geluk bij een (groot) ongeluk: door corona heb je het afgelopen anderhalf jaar niet zoveel gemist.

“Als muzikant heb ik de impact van corona niet zo gevoeld. Omdat ik niks gepland had en omdat ik ook al zo lang bezig ben dat ik wel iets opgebouwd heb. Stel dat dit in 2003 was gebeurd, dan was ik nu misschien geen muzikant meer. Kom hier als beginnende band financieel maar eens door. Mensen zeggen dan dat er deze zomer toch opgetreden kan worden, maar je wil echt niet weten aan welke tarieven er nu gespeeld moet worden. Ik vrees dat we op deze manier heel wat talent gaan mislopen. Dát vind ik jammer.”

Wie Koen Buyse aan het werk wil zien, kan dat op de Parkies in Waregem (16/8), Genk (17/8) en Beringen (19/8). Info: parkies.be. Meer info over de concerten van Zornik via zornik.com (concerten in de AB en in Trix zijn helaas uitverkocht).

Keukenprins

“Ik breng met plezier een hele dag door in mijn keuken. Ik hou van lekker eten en meestal probeer ik het ook gezond te houden. Mijn specialiteit? Mijn vriendin is vegetarisch, dan worden groenten automatisch je specialiteit. Zelf eet ik graag af en toe een stuk vlees, maar ik heb een fantastisch kookboek dat me heeft geleerd dat je verrassend veel met enkel groenten kunt doen. Ik kook ook graag Indisch. Daar moet je wel wat tijd insteken, omdat je dan gember-lookpasta en currypasta moet maken. Maar dat vind ik helemaal niet erg.”

Fietsverslaafd

“Voordat ik bekend werd met Zornik, was ik heel sportief. Ik speelde op vrij hoog niveau badminton, maar kon dat op een bepaald moment niet meer combineren met mijn muziekcarrière. Om toch een beetje fit te blijven, ben ik een paar jaar geleden beginnen fietsen. Ik kwam zo ook in de wielerwereld terecht, toen me gevraagd werd om tijdens de Ronde van België achterop de motor te zitten met een bordje om de timing door te geven aan de renners. Dat doe ik nu al een jaar of zeven. En zo leerde ik Ludo Dierckxsens kennen. We zijn dan samen gaan trainen en twee jaar geleden hebben we deelgenomen aan de Mallorca 312, een fietsevenement waarbij je 312 kilometer op één dag rijdt. Een hele uitdaging! Maar meestal fiets ik gewoon hier in Limburg. Toch minstens drie keer per week. En ook leuk: elk jaar – de coronaperiode niet meegerekend – ga ik met mijn vader op fietsvakantie. Mijn vader is 71, maar fietst nog altijd enorm goed. Dat doet heel veel deugd om zoiets met hem te kunnen doen. We babbelden vroeger nooit echt veel, maar dit brengt ons samen.”