Begin dit jaar serveerde VTM een portie Braziliaans-Italiaanse charme in de persoon van Marcelo Ballardin. De chef van de Gentse sterrenzaak Oak werd samen met zijn goede vriend Sergio Herman het (knappe) gezicht van ‘Mijn Keuken Mijn Restaurant’. Na een coronapauze is die tv-hit nu terug, tot groot plezier van de chef.

Diep in de catacomben van restaurant Oak, in een gebouw dat ooit een brouwerij was, ontmoet ik Marcelo Ballardin voor een vroeg interview. Dat de Braziliaan met Italiaanse roots überhaupt tijd heeft voor een ontbijt, verbaast me enigszins. De rijzende ster van de ‘Vlaamse’ gastronomie runt naast Oak ook het succesvolle restaurant Door 73 én begeleidt voor VTM een aantal gepassioneerde hobbykoks in hun strijd om de Mijn Keuken Mijn Restaurant-kroon. “Ik heb zelfs geen tijd om naar het programma te kijken. Bovendien zou ik dan altijd opmerken wat ik fout doe. Ik ben namelijk heel kritisch voor mezelf. Het gevaar bestaat dan dat ik mijn gedrag zou aanpassen, terwijl ik net zo naturel mogelijk wil overkomen.”

Je bent een opmerkelijke nieuwkomer op de Vlaamse tv, met dank aan dat grappige taaltje. Ik vermoed dat je ‘superlekker’ en ‘godverdomme lekker’ in heel wat Vlaamse huishoudens te horen zijn.

Dat hoor ik ook van vrienden van me die kinderen hebben. Bij alles wat die kinderen voorgeschoteld krijgen, zeggen ze ‘godverdomme lekker’. Dat is dus mijn schuld (lacht). Ik weet dat mensen lachen met mijn uitspraken en mijn accent, maar dat vind ik eigenlijk wel leuk. Het is de charme van een buitenlander die z’n best doet om dit moeilijke taaltje te spreken. Ik ben VTM en het productiehuis ook dankbaar dat ze de kans geven aan iemand uit een ander land om deel uit te maken van zo’n programma.

Was het voor jou een makkelijke keuze om mee te stappen in dit tv-project? Je hebt het zo al druk met twee restaurants.

Makkelijk was die keuze absoluut niet. Televisie is natuurlijk een heel andere tak van sport dan koken. Mensen zeiden ook dat het mogelijks niet goed zou zijn voor mijn imago, terwijl ik het allemaal als iets heel positiefs ervaar. Het feit dat Sergio (Herman, red.) ook meedeed, was wel belangrijk in het beslissingsproces. Uiteindelijk was het ook de juiste keuze. Ik krijg heel veel positieve reacties en vind het leuk om me in zo’n nieuw avontuur te storten.

De vier overgebleven duo’s hebben nu allemaal hun eigen pop-uprestaurant. Was je eigenlijk verbaasd over hun niveau?

De vier duo’s hebben allemaal talent en weten ongelooflijke smakencombinaties te maken. Van sommige van die hobbykoks vermoed ik zelfs dat ze professionele chefs zouden kunnen worden. Maar in een keuken loopt er natuurlijk altijd wel iets fout. Wie het beste of het snelste daarmee omgaat, zal de winnaar worden van Mijn Keuken Mijn Restaurant. Natuurlijk kan het niveau altijd beter, maar dat is bij mij of bij Sergio ook zo.

Het zit in mijn persoonlijkheid om in alles de beste te willen zijn.”

Zelf heb je pas om je 28ste beslist om chef-kok te worden. Is dat niet heel laat?

Zeker wel, ik ben een laatbloeier. Voordat ik naar België kwam, wilde ik professioneel muzikant worden. Toen leerde ik mijn Belgische partner kennen, vertrok naar Gent, schreef me in voor een taalbad Nederlands en begon aan een studie biologie aan de universiteit. Maar dat lukte niet. Ik werd zo kwaad op de taal – alles was in het Nederlands – dat ik uiteindelijk opgaf. Dat zit me nog steeds wel dwars. Ik ben geen opgever. Maar uiteindelijk is het wel goed gekomen. Ik ben naar Londen vertrokken voor mijn koksopleiding en ben teruggekeerd om bij Hertog Jan aan de slag te gaan. Toen was ik al dertig. Nu heb ik het gevoel dat ik op korte tijd heel wat gerealiseerd heb: twee restaurants, een Michelinster, … Dat maakt me wel gelukkig.

Naar verluidt speel je geen gitaar meer, omdat je niet meer de beste kunt worden. Ben jij zo fanatiek in alles wat je doet?

Het zit wel in mijn persoonlijkheid om in alles de beste te willen zijn. Als je mij een cappuccino vraagt, wil ik je de beste cappuccino voorschotelen. Als ik gitaar speel, wil ik de beste daarin zijn. Daarom speel ik nu niet meer. Het gevaar bestaat dat ik te diep in die hobby zou duiken, terwijl ik nu andere verantwoordelijkheden heb. Ooit zal ik wel weer spelen, maar nu geniet ik van koken, van op tv komen en daarin dan weer de beste proberen te zijn. Je kunt je voorstellen dat ik soms heel moe word van mezelf (lacht).

Dus jij doet niks voor de fun?

Toch wel. Maar niet gitaar spelen. Als ik dan verkeerd speel, zou me dat irriteren. Maar ik verzorg bijvoorbeeld graag planten. Ik heb hier een klein mangoboompje en een iets grotere avocadoboom. Zelf op restaurant gaan? Dat doe ik zelden. Ik heb het zo druk dat ik op mijn vrije dagen nauwelijks buitenkom. Vroeger was ik een wildebras, te wild misschien, maar sinds ik in België woon, ben ik heel rustig. En werk ik heel hard. Want ik geloof niet in geluk. Ik sta nu zo ver omdat ik er zo hard voor gewerkt heb.

Hoe fanatiek ben je in de tv-business? Wat als er na Mijn Keuken Mijn Restaurant geen opportuniteiten meer volgen?

Uiteraard hoop ik dat er volgend jaar een tweede seizoen van MKMR gemaakt wordt. En ik zou ook meteen ja zeggen. Maar mocht het ophouden, dan leg ik me daarbij neer en zal ik het bekijken als een fantastische ervaring. Aanstaande dinsdag duik ik trouwens ook op in het VTM-programma Snackmasters. Daarin ga ik de strijd aan met Roger van Damme om een perfecte replica te maken van de Giant.

Je komt oorspronkelijk uit Manaus, een Braziliaanse metropool in het Amazonegebied van Brazilië. Hoe voel je je in Gent?

Gent is fantastisch, ik hou van deze stad. Er gebeuren zoveel coole dingen hier, ook op gastronomisch vlak. Alleen jammer dat het zo duur is om hier te wonen. Mijn ouders zijn vorig jaar ook hierheen verhuisd, dus die wonen nu vlakbij. Ook zij vinden het hier geweldig trouwens. Ik kan dus echt niet klagen. Er zijn hier heel wat dingen in mijn leven gebeurd waar ik alleen maar van had kunnen dromen. Natuurlijk mis ik Brazilië wel eens. Ik probeer om de twee jaar terug te gaan, maar nu is het al vijf jaar geleden dat ik er nog was. Ik wilde eerder dit jaar naar Brazilië vliegen, maar toen kwam corona. En nu hoop ik – misschien tegen beter weten in – om eind dit jaar terug te gaan. Maar als ik naar de coronacijfers kijk, dan vrees ik dat dat ook niet zal kunnen doorgaan.

Hoe hebben jouw restaurants de coronacrisis eigenlijk overleefd?

Nog redelijk. Wij moesten natuurlijk drie maanden dicht, maar sinds we weer open zijn, is het heel druk. Dat heeft niks met mijn bekendheid van op tv te maken, Oak is dikwijls volgeboekt. Dus ik mag niet klagen, ook al zullen we blij zijn als we dit jaar break-even draaien.

Mijn Keuken Mijn Restaurant, elke donderdagavond om 20.35 uur bij VTM. Snackmasters, elke dinsdagavond om 20.35 uur bij VTM. Meer info over Marcelo’s restaurants: oakgent.be en door73.be.