Toen N-VA deze week het voorstel lanceerde om de boerkini nu ook van de Belgische stranden te bannen, was mijn eerste gedachte: ‘het is weer komkommertijd’. Want neen, dat boerkiniverbod komt er niet.

Nadia Sminate, N-VA-politica, gelooft niet dat ‘vrouwen in naam van het geloof met zo’n gedrocht op het strand willen rondlopen’. Volgens haar komt de boerkini toelaten neer op ‘vrouwen aan de rand van de maatschappij zetten’.

Na een vlugge boerkini-research tijdens mijn koffiepauze kwam ik al snel uit bij het verhaal van Mecca Laalaa. De 20-jarige Australische moslima wou in 2003 redder worden, maar door haar geloof was dat niet mogelijk. Daar deed de boerkini zijn intrede. Enkele maanden later was Mecca Laalaa de eerste vrouwelijke moslima redder in Australië. Van onderdrukking was toen niks te merken.

Ik ben niet naïef: het is niet omdat het uitgangspunt van het badpak vooruitstrevend was, dat het in de praktijk door sommige mensen niet misbruikt wordt. Zijn er mannen die hun partner verplichten om een boerkini te dragen? Hoogstwaarschijnlijk wel. Passen die praktijken binnen onze Westerse cultuur? Absoluut niet. En moeten onderdrukte moslima’s geholpen worden? Vanzelfsprekend. Maar ik durf niet beweren dat elke moslima die een boerkini draagt, onderdrukt wordt. Dat is kort door de bocht.

Als ik bovendien onderdrukte moslima’s zou willen helpen, dan zou ik inzetten op de bron van die onderdrukking. Want niet de boerkini onderdrukt vrouwen, maar hun kortzichtige partners.

Volgens N-VA moet er dus een boerkini-verbod komen zodat onze normen en waarden gerespecteerd worden. Eén van die belangrijke waarden is zonder twijfel de vrijheid van keuze. En tegenwoordig heb ik nogal keuze als ik een dagje naar het strand ga.

Ik kan kiezen voor een simpel zwart badpak,  een bikini met kleurrijke bloemen, een uitgesneden badpak met een luipaardprint, een witte tanga met diamantjes,… Ik kan er zelfs voor kiezen om voor miljoenen mensen naakt te poseren, moest ik ooit die ambitie koesteren (wat niet het geval is).

Maar de keuze om een boerkini te dragen moest ik dat willen, krijg ik dan weer niet. Want dat druist in tegen onze normen en waarden. En wie kiest voor een boerkini, weet duidelijk niet wat goed voor haar is.

NV-A veegt de vrijheid om je eigen keuzes te maken (een belangrijk recht in onze samenleving) zelf van tafel met het voorstel. Begrijpe wie begrijpen kan, maar ik volg niet meer. En dat is ook niet nodig. Want neen, dat verbod komt er niet.

De reden is heel simpel. N-VA kan zo’n verbod niet wettelijk maken zonder teruggefloten te worden door de rechtbank. Want waar voor een boerkini-verbod in zwembaden hygiënische redenen konden aangehaald worden, is dat voor het strand niet het geval. Bewijs maar eens dat er objectieve redenen zijn, zonder onderscheid op basis van religie, om een boerkini in zee te verbieden terwijl surfers twaalf meter verderop doodleuk in een wetsuit staan te dollen.