Jacques Sys, de hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine, geeft elke week zijn eigenzinnige kijk op de voetbalactualiteit.

Verslaafd aan topsport

Niemand die het zich nog kan voorstellen als je Sven Nys aan het werk ziet. Toen de Brabander aan zijn carrière begon, had hij op wereldkampioenschappen last van faalangst. Op een gegeven moment zocht hij zelfs een psychologe op. Ze bracht Nys andere ademhalingstechnieken bij. Hij bleek in momenten van spanning te snel te ademen. En ze gaf ook relaxatieoefeningen. Zo werd hij rustiger. Het was de springplank naar het succes.

Vele mensen zijn belangrijk geweest in de weergaloze carrière van Sven Nys en willen dat ook graag vertellen. De psychologe niet. Waarom ook? Uiteindelijk heeft Nys alles aan zichzelf te danken, aan zijn sobere manier van leven, aan zijn onblusbare trainingsijver, aan zijn wil om steeds weer grenzen te verleggen. Daarom hoort hij op 39-jarige leeftijd nog altijd bij de besten. En bekroonde hij vorige week zondag in Koksijde een memorabel weekend met een tweede opeenvolgende zege. Voor één keer bleek de anders onderkoelde Sven Nys zichzelf niet: hij was een vat vol emotie. Voorbij ook was het mindere seizoen 2013/2014 toen door zijn echtscheiding de regelmaat uit zijn leven verdween en hij daardoor uit balans werd gebracht.

De dagen van Sven Nys verlopen op dezelfde manier: trainen, eten, rusten, slapen. En tussendoor de wedstrijden. Als hij naar de kinesist gaat parkeert hij zijn auto liever vijf meter voor diens voordeur dan vijftien meter. Bij iedere beweging houdt hij rekening met zijn lichaam. Nys is verslaafd aan het leven van een topsporter. Pasta op kerstavond terwijl de anderen kalkoen eten, het is voor hem geen probleem. Water drinken in plaats van wijn, het kost hem geen moeite. Nys is altijd heel obsessioneel met voeding bezig geweest. Toen hij vroeger al eens naar een feestje ging, nam hij zelf zijn eten mee zodat hij geen gram vet te veel naar binnen zou werken.

Met die levenshouding glijdt Sven Nys al meer dan twintig jaar doorheen het veldritwereldje. Vorige week in Koksijde, gisteren in Hamme-Zogge, volgende week in Essen. De verbetenheid om te winnen is iets minder dan vroeger, hij ondergaat de wedstrijden meer, maar bij momenten drijft het killersinstinct weer boven. Nog drie maanden en dan is het voorbij. Dan zal Sven Nys er niet meer van kunnen genieten om keihard te trainen, om een warme douche te nemen en met een uitgehongerd gevoel aan tafel te zitten. Hij zal het heel erg missen.