Vandaag speelt Genk tegen Antwerp zijn eerste topwedstrijd sinds het zich met zes opeenvolgende overwinningen opwerkte tot competitieleider en titelkandidaat. “Spelers spelen nu met meer vertrouwen”, zegt Paul Onuachu (26), de grootste en intussen ook de productiefste spits van de Jupiler Pro League. “Feeling is de echte kracht van onze ploeg.”

Dat Paul Onuachu al 12 keer scoorde, is niet vanzelfsprekend. In juli testte hij positief op corona, waardoor zijn seizoensvoorbereiding verstoord werd. En in de eerste vijf competitiewedstrijden verscheen hij maar twee keer aan de aftrap. De ploeg draaide bovendien vierkant en kende intussen al vier verschillende hoofdcoaches. Een voetballer, aldus de Nigeriaanse international, moet zich nu eenmaal kunnen aanpassen aan wisselende situaties en omstandigheden. “Je moet hoe dan ook blijven focussen op wat je goed kan en dat op het veld ook laten zien. Dat doe ik dit seizoen heel goed. Maar de reden dat ik al zo vaak scoorde, is ook omdat mijn ploegmaats mij assists geven.”

In ons vorige interview zei je: “Zelfvertrouwen is alles voor een spits.” Wat kan je daar zelf voor doen?

Blijven scoren wanneer ik de kans krijg, dan blijft mijn zelfvertrouwen almaar groeien. (lacht)

Ja, maar wat doe je om daartoe in staat te zijn?

Hard werken. Met de nieuwe coach trainen we een paar dagen voor de wedstrijd altijd op afwerking en nadien laat ik enkele ploegmaats ook nog wat extra voorzetten naar mij trappen. Voetbal is… wat goed is nog beter maken door te oefenen. Ik geloof in God en bidden geeft mij een goed gevoel. Maar om datgene te realiseren waarvoor je bidt, moet je werken.

Met welke intentie ben je aan dit seizoen begonnen?

Als spits probeer ik elke wedstrijd te scoren, minstens één keer, en daarmee het team te helpen. Grotere doelen stel ik niet. Ik neem wedstrijd per wedstrijd.

Je speelt niet met de ambitie om topscorer te worden en een transfer naar de Premier League te maken?

Ik ben niet iemand die dat in zijn hoofd steekt, want dat bederft je geest. Mocht ik daaraan denken, dan zou ik niet honderd procent bezig zijn met wat er nu op het veld moet gebeuren om mijn volledig potentieel in dienst van de ploeg te benutten. Als je op de kleine dingen focust, komen ook de grote dingen.

Wat is er veranderd sinds het ontslag van Hannes Wolf?

Veel. Het bevrijdde ons. Sinds zijn vertrek voelen we ons vrijer en zelfverzekerder. Zelfs als je een fout maakt, blijf je met vertrouwen spelen, omdat je weet dat er niemand meer op jou zal roepen omdat je een fout maakte. Dat is wat er echt veranderd is: spelers spelen nu met meer vertrouwen. Iedereen heeft zijn eigen manier van coachen en Hannes heeft een goeie persoonlijkheid, maar hij pushte heel hard en dat veroorzaakte stress en verkramping. Als je constant moet denken aan wat je moet doen en wat je zeker niet mag doen, want anders… dan kan je nooit in de flow geraken.

Wat was de impact van Jess Thorup?

Hij gaf ons veel vertrouwen met zijn persoonlijkheid, met de rust en de vriendelijkheid die hij uitstraalt, waardoor spelers zich ontspannen en vrij voelden. En hij koos voor een systeem dat werkt voor ons en dat we nu nog altijd spelen. Maar de manier waarop hij ons verliet voor Kopenhagen, was natuurlijk niet mooi. Ik was in shock, want ik hield het niet voor mogelijk dat hij dat op die manier zou doen.

Hoe ervaar je John van den Brom als coach?

Voor mij is hij a cool guy , heel grappig ook. Hij is rustig, straalt vertrouwen uit, maakt de training levendig met grapjes en houdt erg van afwerkingsvormen. Door zijn aanpak gaf hij ons meer vertrouwen aan de bal.

Wat in de statistieken ook opvalt, is dat Junya Ito al vijf assists leverde en Théo Bongonda slechts één. Wat betekent dat voor jou?

Het zijn twee verschillende aanvallers. Ito kan scoren en kan een assist geven. Hij weet dat hij net als Maehle over een uitstekende voorzet beschikt waarmee hij mij vanaf de flank perfect kan vinden. Bongonda is in staat om op zijn eentje een wedstrijd te veranderen. Met de bal aan de voet kan hij één of twee man pakken en hij komt meer door het centrum om zijn goed schot te zoeken en zelf af te werken.

Hij scoorde al negen keer. Bestaat het gevaar dat hij topscorer wil worden en daardoor egoïstischer wordt?

Dat denk ik niet. Als hij in een positie komt om een assist te geven, zal hij dat blijven doen, denk ik. Onze persoonlijkheden willen hetzelfde: de ploeg in play-off 1 brengen.

Waarom presteert hij momenteel beter dan ooit?

Dat is een kwestie van vertrouwen. Hij voelt zich goed en kan doen wat hij goed kan. Ik probeer de verdedigers in de box te houden zodat er voldoende ruimte is voor hem om in te dribbelen. Ito, Bongonda en ik zijn geen mannen van veel woorden, maar we voelen elkaar heel goed aan. Dat is de echte kracht van onze ploeg nu. Feeling.

Wordt er in de kleedkamer al over de titel gesproken?

Nog niet echt. Als je progressie maakt, kan je je ambities verleggen. Maar zolang we niet zeker zijn van play-off 1, kan je niet over de titel beginnen praten, vind ik.

Met je 2m01 ben je elke wedstrijd de grootste op het veld. Ben je tevreden met je lichaam?

Aan alles zijn voor- en nadelen. Het komt erop aan het zoveel mogelijk in je voordeel te gebruiken. Sommige verdedigers zijn bang van mij en maken daardoor fouten die ik moet zien uit te buiten. Anderen denken dat ik alleen maar sterk ben in de lucht, terwijl ik ook heel goed ben met mijn voeten. Zelf denk ik soms dat ik traag ben, maar als ik dan de wedstrijd terugzie, denk ik: Je loopt best snel, Paul. Als je zo groot bent als ik, moet je wel extra zorg dragen voor je rug.