De Zondag trekt ten strijde tegen de verzuring en reikt daarom elke week een pluim uit. Niet zagen, maar liefde vragen. Of toch zoiets. De pluim van deze week is voor Kathleen Van Brempt, Europees parlementslid voor sp.a.

Kathleen Van Brempt sprak zondag in deze krant ongewoon stevige taal. Dat Europa eindelijk sociale dumping moest aanpakken. Of ze dreigde ermee de steun voor de Europese Commissie van Jean-Claude Juncker op te zeggen. Als dat komt van de vicevoorzitter van de tweede grootste fractie in het Europees parlement, betekent dat iets. En Van Brempt ging verder. Dat desnoods zelfs de solidariteit met Oost-Europa in de weegschaal moest gelegd worden. Lees: de geldstromen van West naar Oost. Want het zijn de Oost-Europese landen die elke aanpassing van het vrij verkeer onmogelijk maken. Dat iemand van dat kaliber eindelijk de ballen heeft, excusez le mot, om dat te zeggen, verdient een stevige pluim.

Als de sociale dumping niet aangepakt wordt, zal het enthousiasme voor het Europese project alleen maar verder afbrokkelen. Dat Polen en Bulgaren jobs afsnoepen van Belgische truckchauffeurs, bouwvakkers en andere stielmannen alleen maar omdat ze goedkoper zijn, kan niet de bedoeling zijn van het nochtans mooie principe van vrij verkeer. Die uitwas moet eruit. Mensen zijn het kotsbeu, en spuwen daarom Europa uit. Al wie in België werkt, ook gedetacheerde werknemers uit Polen of Bulgarije, moet dat aan dezelfde arbeids- en loonvoorwaarden doen. Zoniet, delft de Unie haar eigen graf. Waarom hebben de Britten voor een exit gekozen, denk je? Niet voor de schone ogen van Nigel Farage of Boris Johnson. Helaas lijken de hoge Europese pieten dat niet te beseffen vanuit hun ivoren toren. Verder dan vrijblijvende woorden en beloften komen zij niet. Met haar pleidooi overstijgt Van Brempt alvast dat vrijblijvende. Nu moeten daden volgen. De aanpak van sociale dumping zou wel eens crucialer kunnen zijn voor de toekomst van de Unie dan de Brexit.