Sam Bettens maakte in 2019 bekend dat hij een transgender is: “Ik kreeg enorm veel warme reacties”

974
Sam Bettens tijdens een optreden van K's Choice op Gladiolen in 2019, een maand na zijn outing. “Ik ben dankbaar dat ik nu alles als man kan doen.” (foto PhotoNews)©Bert Van Den Broucke Photo News
Sam Bettens tijdens een optreden van K's Choice op Gladiolen in 2019, een maand na zijn outing. “Ik ben dankbaar dat ik nu alles als man kan doen.” (foto PhotoNews)©Bert Van Den Broucke Photo News

17 mei 2019: Sam Bettens, boegbeeld van de muziekgroep K’s Choice, maakt bekend dat hij transgender is. Het nieuws werd in Vlaanderen goed onthaald. “Het ligt niet in mijn karakter om dingen te verzwijgen, dus ben ik snel met het nieuws naar buiten gekomen. Wel op een manier die bij me past: gericht en duidelijk. Ik was dan ook zeer blij met de vele warme reacties”, vertelt hij.

Sam stuurde in mei 2019 een videoboodschap de wereld in. Geen aankondiging van nieuw werk of een nieuwe tournee, maar wel iets veel persoonlijkers. “Het afgelopen jaar heb ik ontdekt dat ik transgender ben en heb ik beslist om de transitie van vrouw naar man te doen”, zo luidde het nieuws. “Ik wilde geen groot mediagebeuren, maar wilde de boodschap op mijn eigen manier brengen, gericht en duidelijk”, vertelt Sam.

Vertrouwen op mezelf

Het besef dat hij transgender is, kwam niet van de ene dag op de andere. “Hier ging een heel proces van zelfontdekking aan vooraf. Ik vond het zeer moeilijk om uit te vissen wie ik nu wel echt ben. Ik moest filters uitzetten, niet binair denken en echt op mezelf vertrouwen”, gaat hij verder. De dag dat hij zich de vraag stelde of hij transgender was, heeft hij ook zijn vrouw Stef de vraag gesteld. “Ik wilde direct het deksel van de pot halen en ze heeft me steeds gesteund. Het is wel zo dat ik er vrij obsessief mee bezig was en zij hier minder ver in meeging. Zij wilde gewoon verder met het dagelijkse leven. Ze vond het prima en zag de transitie als een nieuw avontuur dat we samen aanpakten.”

Ook de rest van het gezin en de familie werd snel ingelicht. “De grootste kinderen moesten even slikken, maar waren niet zeer verbaasd. De kleinsten, ze waren toen 4 en 6 jaar oud, hebben we op een ondramatische manier ingelicht. We hebben een leuke verrassing voor ons gezin , zeiden we. Ons zoontje vroeg of hij me dan ‘dad’ mocht noemen en wilde al direct voetballen met mij. Onze dochter had eventjes schrik dat ik dan als papa closer zou worden met haar broer, maar die schrik hebben we snel kunnen ombuigen. Het nieuws brengen aan mijn ouders was voor mij het moeilijkste. Natuurlijk wist ik dat ze me graag zouden blijven zien, maar ik wilde hen geen pijn doen en hen niet ongerust maken. In de fase dat ik zoekende was, heb ik hen al ingelicht”, legt hij uit.

Momenten van dankbaarheid

Als niet-transgender is het gevoel volgens Sam moeilijk te begrijpen: “Voor mij zit de rust in kleine dingen. Mijn zoontje die me ‘dad’ noemt, in mijn bloot bovenlijf de post uithalen… Dat kan en mag nu allemaal. Voorheen was er altijd iets geforceerds aan mijn mannelijk vrouw-zijn en dat was niet echt wie ik was. Nu voelt het comfortabel aan en zijn er elke dag wel enkele momenten van dankbaarheid omdat ik de zaken nu als man kan doen.”

Over zijn stem is hij echter nog niet tevreden: “Die is nog niet zoals ik het zou willen. Momenteel ben ik met een stemtherapeut aan het werken om mijn stem nog lager te krijgen. In combinatie met de testosteron zal dit hopelijk ook lukken”, vertelt hij. Toch voelt Sam dat hij nooit volledig tot het wereldje ‘van de mannen’ zal behoren. “Hoe hard ik me ook verzet tegen vakjes, ik zal voor altijd een beetje een buitenstaander zijn bij de mannen. Ik zal dit moeten aanvaarden en dat probeer ik ook”, legt hij uit.

Geen kindertijd als jongen

Het besef dat hij transgender is, kwam bij Sam vrij laat. Of het niet makkelijker zou zijn dit al als tiener te weten? “Dat denk ik wel. Ik ben nu bijvoorbeeld aan het rouwen omdat ik mijn kindertijd als jongen niet gehad heb. Anderzijds ben ik enorm blij met het leven dat ik al geleid heb en ik zou het ook niet anders willen. Ik woon in de VS, heb een prachtige vrouw en kinderen. Dit heb ik ook allemaal opgebouwd.”

Ik hoop dat ik met mijn beslissing drempels voor anderen heb weggenomen

Waar hij zichzelf ziet staan binnen 20 jaar? “Dan ben ik misschien een boek aan het schrijven met wat ik meegemaakt heb. Ik hoop sowieso dat ik met mijn beslissing om door het leven te gaan als transgender ook drempels heb weggenomen voor anderen en dat ik ouders heb gestimuleerd om transgenders beter te begrijpen. Verder wil ik als actieve bompa ook nog bij de brandweer aan de slag zijn, als vrijwillige instructeur bijvoorbeeld. En met een Airstream door het land trekken, lijkt me ook wel fijn”, besluit hij.