Ontbijtbabbel met stand-upcomedian en actrice Soe Nsuki: “Als zwarte vrouw op een podium ben je vaak een rariteit”

1007
Soe Nsuki: “Met veel bloed, zweet en tranen hebben we er op korte tijd een scenario voor vier afleveringen uitgeperst.” (GF)
Soe Nsuki: “Met veel bloed, zweet en tranen hebben we er op korte tijd een scenario voor vier afleveringen uitgeperst.” (GF)

Voor iemand die leeft van de podiumkunsten – in dit geval: stand-upcomedy – was 2020 een annus horribilis. En dus verwacht ik me voor mijn Ontbijtbabbel met Soe Nsuki aan een depri sfeertje. Maar wat blijkt? Op professioneel vlak was 2020 een uiterst interessant jaar, met de nieuwe Eén-minireeks De Shaq als uitschieter. “Ik ben ongelooflijk dankbaar dat dit tv-project op mijn pad gekomen is.”

Al drie weken lang zendt Eén fantastische mini-reeksen en heerlijke kortfilms uit die in coronatijden gedraaid zijn. De laatste in het rijtje (vanaf morgen op tv) is De Shaq , een opvallende comedy- en murder mystery-reeks met in de hoofdrollen Bart Hollanders, Prince K. Appiah en comédienne Soe Nsuki, die nu voor het eerst als actrice naar buiten treedt. “Dit was zo leuk om te doen! Ik had eerder wel eens in testjes en sketches gespeeld, maar zo’n volbloed personage dat vier afleveringen lang aan bod komt, dat was toch nieuw voor mij. Het acteren gaf me heel veel energie en al snel werd duidelijk dat ik hierin verder wil gaan. Ik vond het ook heel leerrijk. Ik heb geobserveerd hoe een topper als Bart Hollanders acteerde, ik heb raad gevraagd aan de regisseurs, ik heb iedereen de oren van de kop gezaagd en ook mijn persoonlijk instinct wat naar boven laten komen. Omdat ik het toch wel wat vergelijkbaar vond met op een podium te staan, kon ik wel met de druk omgaan. Ik voelde me eigenlijk als een vis in het water.”

Je bent nog te bescheiden, want je acteert niet alleen in ‘De Shaq’, je hebt ook mee het scenario geschreven.

En ook daar had ik geen ervaring mee. Op een zonnige dag in juni kreeg ik een telefoontje van regisseur Inès Eshun, die me vroeg om mee te schrijven en om een auditie te doen. Met vier zijn we dan gaan brainstormen. Met veel bloed, zweet en tranen hebben we er op korte tijd een scenario voor vier afleveringen uitgeperst. Dat was hard werk, maar ik vond het super. Ik heb op korte tijd immens veel bijgeleerd. Het lag me ook wel, dat schrijven. In Amerika gebeurt het wel vaker dat comedians gevraagd worden om mee te helpen aan films en reeksen. Ik denk dat wij een gevoel hebben voor spanningsbogen, wij weten hoe we de aandacht van kijkers kunnen vasthouden. Principes uit de comedy zijn dus zeker toepasbaar op tv en film.

Uiteindelijk is het dan toch nog een heel succesvol jaar geworden, ondanks alle optredens die wegvielen?

Vreemd genoeg wel. Na de initiële paniek over weggevallen inkomsten heb ik de knop snel om kunnen draaien. Op persoonlijk vlak was het natuurlijk moeilijk. Ik heb mijn vrienden en familie erg gemist. Maar ik ben vooral blij dat niemand in mijn omgeving ernstig ziek – of erger – is geworden.

Acteren geeft me heel veel energie.”

‘De Shaq’ speelt op ludieke wijze met thema’s als racisme en privilege. Krijg jij daar in het comedylandschap ook nog mee te maken?

Uiteraard. Heel wat situaties uit De Shaq zijn uit het leven gegrepen. Racisme en privilege zijn zaken waar ik dagelijks mee te maken krijg. Een zwarte vrouw in het Vlaamse comedylandschap valt natuurlijk heel hard op. Dat is een mes dat aan twee kanten snijdt. Opvallen is niet slecht in dit wereldje, maar ik krijg wel te maken met vooroordelen. Als zwarte vrouw op een comedypodium ben je een soort van rariteit. Soms, wanneer ik een parochiezaal of tent binnenkom, tot het moment dat ik op het podium stap, wordt er echt naar mij gestaard. Mensen snappen soms niet goed wat ik daar kom doen. Dat maakt het voor mij best lastig, want om mensen te doen lachen, moeten ze je ook tof vinden. Achter de schermen is het anders. De meeste van mijn collega’s malen niet om geslacht of huidskleur. En toch hoor ik veel comedians nog vaak racistische moppen tappen. Dat is ook een realiteit waar ik mee moet omgaan, wetende dus dat ze lachen met wie ik ben.

Vlak voor corona toerde je met je show ‘Soetopia’. Ik neem aan dat de meeste optredens niet geannuleerd maar uitgesteld werden, maar is zo’n show post-corona überhaupt nog bruikbaar?

Niet echt. Het lijkt wel alsof de wereld pre-corona niet meer bestaat. Je kunt straks onmogelijk op een podium kruipen en niks zeggen over corona. Veel moppen van voor corona werken nu niet meer. Dat is rot, vooral omdat je als comedian zo lang aan zo’n show werkt. Ik denk dat Soetopia, zoals ik die pre corona speelde, geschiedenis is. Maar in december plan ik de première van mijn nieuwe show, Soenami. Ik heb tijdens de lockdowns keiveel nieuw materiaal geschreven. Ik kijk enorm uit naar de try-outs.

‘De Shaq’, van maandag tot donderdag rond 21.30 uur op Eén.