Virtual Reality heeft de Vlaamse huiskamers nog niet helemaal veroverd, maar het aantal locaties waar je VR-games in groep kunt spelen, zit in de lift. Wij trokken naar VR Base in Mechelen voor een unieke interactieve beleving in een virtuele wereld. En na drie intense spelletjes wisten we het zeker: dit is niet onze laatste keer!

“Is het voor iedereen de eerste keer”, vraagt Lode Snackaert, de sympathieke zaakvoerder van VR Base, dat ondertussen drie locaties in Vlaanderen heeft (Mechelen, Lint, Geel) en nog in volle expansie is. Wij, drie volwassen mannen en drie puberjongens, knikken gretig. “Dan beginnen we met een korte uitleg, gevolgd door het eerste spel, Transport. Daarin vormen jullie samen één team en proberen zoveel mogelijk vijanden te doden en hun tank te vernietigen.” We wandelen naar de plek waar ons gevecht plaats zal vinden: een lege hal van 30 op 15 meter, omringd door een vijftigtal camera’s. Het is ons speelveld voor de komende twee uur. Maar eerst komt onze uitrusting nog. Lode geeft elk van ons een rugzak en een VR-bril aan. En plots stappen we een virtuele wereld in. De lege hal waar we ons in bevinden, heeft plots een decor en mijn vrienden en hun puberzonen zijn omgetoverd in vervaarlijk uitziende SWAT-agenten. Enkel onze geweren ontbreken nog, maar die zien we niet veel later door de lucht zweven. Een vreemd zicht. “Het lijkt inderdaad alsof die geweren zweven, maar eigenlijk ben ik het die iedereen zijn geweer komt brengen. Met die bril op kunnen jullie mij niet zien, maar dus wel het geweer.”

Vlaamse technologie

Na wat uitleg over het wapen – hoe we van geweer kunnen veranderen, hoe we moeten herladen en hoe we een schild kunnen vormen – begint de actie. In een transportbak worden we plots beschoten door virtuele tegenstanders, die wij op onze beurt een kogel door het hoofd proberen te jagen. Het voelt allemaal bizar echt aan (voor zover ik dat kan inschatten natuurlijk): het geweer schokt bij ieder schot in mijn handen, ik kan schuilen achter een muurtje en ook het mikken voelt accuraat. Het geheel is zelfs zo realistisch dat mijn kameraad, die tegen een muurtje wil leunen, valt en dan pas beseft dat er eigenlijk helemaal geen muurtje stond. Of toch niet in de ‘echte’ realiteit.

“De computer op de rug en het geweer kosten samen ongeveer 8.000 euro”, vertelt Lode na onze eerste game, die zo’n twintig minuten heeft geduurd. “Wij maken hier trouwens alles zelf, zowel de hardware als de software. In totaal kunnen hier twintig mensen tegelijkertijd spelen, en dat is behoorlijk uniek. Om die reden krijgen wij heel wat aanvragen vanuit de Verenigde Staten om onze technologie daar te introduceren en zelfs om filialen te openen. Maar voor mijn broer en ik is dit eigenlijk een uit de hand gelopen hobby. Wij komen uit de wereld van de automatisering en zagen VR Base als ons passieproject.”

Realistische zombies

Terwijl wij even pauzeren waagt een andere groep gamers zich aan een spelletje VR. Het is een bizar zicht wanneer je de VR-bril niet op hebt: een tiental volwassenen en kinderen (vanaf 12 jaar overigens) schuifelt wat rond in een grote zaal, kijkt om zich heen en schiet op tegenstanders die enkel in de virtuele wereld bestaan.

Dan is het opnieuw aan ons, en aan ons partijtje drie tegen drie. Het spelletje wordt geladen en wij komen terecht in een rommelige havensetting vol containers, buizen om door te kruipen en geweerkogels om op te rapen. De bedoeling ligt voor de hand: zoveel mogelijk tegenstrevers naar de eeuwige jachtvelden schieten. De 20 minuten in deze wereld zijn behoorlijk intensief. Wie doodgeschoten wordt, moet zich naar één van de hoeken van het speelveld reppen om nieuw leven te vinden. Er wordt in dit spelletje dus veel meer bewogen en bovendien is de interactie een stuk spannender. Maar die spanning is nog niks vergeleken bij het laatste spelletje dat we voor de kiezen krijgen: Underground. In een oud gangenstelsel van de metro vechten we met zessen opnieuw samen, dit keer tegen een leger van akelig uitziende zombies. Het is vaak echt schrikken, meteen de reden waarom dit spel enkel geschikt is voor 16-plussers. Achteraf is iedereen van de groep overtuigd: gamen in de virtuele realiteit is een fantastische totaalbeleving. Al kun je toch beter het ontbijt overslaan als je op een zondagochtend Underground gaat spelen.

Wil je zelf VR-gamen?

VR Base vind je in Mechelen, Lint en Geel. 1 spel kost 25 euro p.p., 3 spellen voor 60 euro. Meer info: vrbase.be.