Natalia Druyts, souldiva uit de Kempen, stapte in 2003 de auditiekamer binnen van Idool: “Die periode draag ik voor altijd in mijn hart”

1282
Natalia samen met Idool-medefinalisten Wim Soutaer en Peter Evrard, die de wedstrijd ook zou winnen. (foto VTM)
Natalia samen met Idool-medefinalisten Wim Soutaer en Peter Evrard, die de wedstrijd ook zou winnen. (foto VTM)

2003 was een sleuteljaar voor Natalia. Dat jaar nam ze deel aan de eerste editie van Idool en werd ze tweede na Peter Evrard. Het werd voor de Kempische Natalia de start van een succesvolle carrière. “Die periode draag ik voor altijd in mijn hart en zal ik nooit vergeten”, blikt ze terug.

Natalia kijkt met warme gevoelens naar de hele periode terug. Een eervolle tweede plaats in de zangwedstrijd betekende het startschot van een vliegende solocarrière. “Een hoogtepunt benoemen is niet gemakkelijk want het was in zijn geheel een fantastische periode. Avontuurlijk en met een fantastische sfeer. De aanloop naar de liveshows was altijd heel leuk. We kregen toen een aantal cd’s mee in het genre dat we moesten brengen en samen met mijn broer koos ik telkens het nummer voor de volgende show. Ik heb het gevoel dat ik die periode twee schooljaren in een paar maanden heb beleefd en op korte tijd heel veel heb bijgeleerd.”

Intussen is Natalia onder meer coach in The Voice , maar ze vindt het moeilijk beide formats te vergelijken. “Beide zijn totaal verschillend en elke wedstrijd moet je ook bekijken in de tijdsgeest. Idool kwam net na Big Brother en bevatte een serieuze portie reality. Bij momenten was Idool ook uitlachtelevisie. De heel slechte kandidaten en de beteren werden getoond, maar de middenmoot viel wat uit de boot. In The Voice wordt er met niemand gelachen.”

Veel positiviteit

De Vlaamse souldiva is een van de weinige kandidaten die na Idool een succesvolle carrière wist uit te bouwen. “Er wordt me vaak gevraagd waarom het mij wel is gelukt en anderen niet”, lacht ze hartelijk. “Ik weet niet wat ik anders heb gedaan. Wat ik wel weet, is dat ik hard heb gewerkt, veel positiviteit in mijn job heb gelegd, alles met mijn hart heb gedaan en altijd mijn gevoel heb gevolgd. Daarnaast ben ik echt ongelofelijk goed omringd. Ik had mensen rondom mij die het echt goed met mij meenden. Muziek mag dan wel mijn passie zijn, van de zakelijke kant kende ik bij de start quasi niets.”

Muziek was altijd mijn grote droom. Ik was ambitieus, maar ook voorzichtig”

Als Natalia zichzelf vergelijkt met de kandidaten in The Voice ziet ze wel verschillen. “Muziek was altijd mijn grote droom. Ik was ambitieus, maar ook voorzichtig. De kandidaten van vandaag komen vaak met enorme verwachtingen. Dat is goed, maar het is en blijft een wedstrijd. Ik vind het fantastisch om te zien hoe alle kandidaten zich smijten, maar het is tegelijk heel belangrijk om realistisch te blijven. Toen ik startte, waren er de kranten en de televisie. Nu moeten kandidaten ook nog eens leren met sociale media om te gaan. Dat is een krachtig medium dat veel goede dingen met zich kan meebrengen, maar het kan ook veel kapotmaken. Voor deze nieuwe generatie is het zeker niet makkelijk om mee om te gaan.”

Boek over mijn liefdesleven

Het afgelopen jaar was voor Natalia heel dubbel. “Muziek lag helemaal stil en het is nog altijd wachten tot we weer mogen optreden. Ik probeer er rustig onder te blijven. Dat lukt wel, maar het begint ook echt te kriebelen om weer te kunnen starten. Aan de andere kant heeft het afgelopen jaar me wel de mogelijkheid gegeven om veel tijd te spenderen met mijn dochter. Ik heb me kunnen focussen op mijn kind en gezin, en dat vond ik nu even het allerbelangrijkste.” En waar Natalia zich binnen twintig jaar ziet? “Dat weet ik nog niet hoor”, lacht ze hartelijk. “Toen ik Idool won, sprak Bob (Savenberg, haar ex-manager, red.) over waar hij met mij wilde staan binnen tien jaar. Dat was het moment om even op de rem te gaan staan. We spraken toen af om nooit verder te kijken dan twee jaar. En dat doe ik nu nog altijd niet. Al zou ik wel graag ooit een boek schrijven over mijn liefdesleven. Maar ik wil nu vooral niet nadenken over wat ik wil gaan doen als ik zestig ben. Voor je het weet heb je die leeftijd en heb je niet nagedacht over wat je nu wil doen. Ik ben veertig en wil vooral nú leven.”