Ik moest de voorbije week glimlachen bij de berichten van vrienden op hun sociale media. Het einde van de zomer en van de vakantie maakt zelfs nuchtere zielen melancholisch, met in de cocktail van emoties ook een scheut overdrijving en tristesse. Een vriendin postte een bericht over het einde van de zomer alsof het een half doodsbericht was. Met woorden als “van ons heen gegaan” en nog net niks over bloemen of kransen.
Anderen gaan helemaal door hun dak bij het nieuwe schooljaar. Als ik hun enthousiasme lees over het feit dat hun kinderen ein-de-lijk weer naar school mogen, denk ik: nog een week langer en sommigen hadden hun kroost als een hond aan een boom gebonden in een bos, om vervolgens te verdwijnen met plankgas en met de noorderzon.
Dat de eerste schooldag op een maandag valt, is een prachtige toevalligheid. Aan het begin van de zomer hadden we nog de onwrikbare minister Demir, die ondanks alle gezond verstand toch besliste dat die laatste junidag, die ook op een maandag viel, een verplichte schooldag moest zijn. Dat was een einde in mineur. Doen we morgen beter!
Alle emoties van het einde van de zomer, het enthousiasme van de meeste ouders bij de start van het schooljaar en de gemengde gevoelens van de schoolgaande jeugd zelf, ze horen bij die eerste september. Ik heb zelf geen kinderen en ik ben al decennia niet meer schoolplichtig, maar toch voel ik met jullie mee. Ook al ben ik alweer een paar weken aan het werk, toch voelt morgen als het echte begin. Bijna kocht ik voor mezelf een nieuwe boekentas en ga ik straks met rare kriebels in de buik slapen, uit solidariteit.
Eén september is een bijzondere dag. Er zullen sowieso traantjes vloeien morgen. Dat is niet erg, want we weten dat ook die wel weer opdrogen. Bijna zetten we alweer de kerstboom, en niet zoveel later breng je je dochtertje, dat veel te snel is opgegroeid tot een volwassen vrouw, naar het altaar, en denk je met heimwee terug aan die allereerste schooldag, zoals ook grote jongens als ik dat morgen doen, tientallen jaren nadat ik afstudeerde.