Laat ik maar beginnen met u een erg gelukkig nieuwjaar te wensen. Niet dat die woorden ook maar enige invloed hebben op hoe gelukkig uw jaar effectief zal verlopen, maar het is nu eenmaal een vriendelijk gebaar.
Laat ons daar echter even bij stilstaan. Hoe fantastisch zou het zijn als de rituelen die zich ontwikkeld hebben rond oud en nieuw ook een zekere kracht hebben? Iemand simpelweg ‘de beste wensen’ wensen, zou ervoor zorgen dat de ontvanger daadwerkelijk alles krijgt wat zijn hartje belieft. Druiven eten onder tafel voor de klok twaalf slaat, zou een maandelijkse garantie op een wens zijn. En goede voornemens uitspreken zou ervoor zorgen dat we met zijn allen tegen december 2026 een prachtig, strak fitnesslichaam hebben.
Zoals ik vorige week al schreef, een nieuw jaar brengt hoop met zich mee dat het beste nog moet komen, dat dit jaar ‘ons jaar’ wordt. Daarom wensen we elkaar dingen, maken we voornemens en eigenen we ons rituelen uit andere culturen toe. Je kan daar cynisch over zijn (normaal zou ik in de eerste rij staan zelfs) maar misschien heeft mijn leeftijd me milder gemaakt want voor de eerste keer denk ik: wat is er eigenlijk zo verkeerd aan een beetje naïviteit? Je verliest er niets mee, integendeel, het maakt de wereld heel even net iets mooier want mensen wensen elkaar ‘het allerbeste’ toe.
Daarom herneem ik even: Ik wens u oprécht een erg gelukkig nieuw jaar. Met heel veel liefde, vriendschap en geluk. Met voornemens die stand houden en druiven die wensen laten uitkomen. 2026 wordt ons jaar.