Onze huisanalist Aimé Anthuenis trok afgelopen weekend met een loep in de aanslag naar het Jan Breydelstadion. De topper tussen Club Brugge en Anderlecht kon hem meer dan bekoren. “Het was een genot om te zien hoe beide ploegen vol aanvalslust aan de match startten. Maar als één ploeg mocht winnen, dan was het Club wel”, vertelt Anthuenis, wiens wenkbrauwen ook fronsen bij de soap rond de indicatieve tabel. “Dit ruikt naar een gentlemen’s agreement.”

Club-Anderlecht: 2-1

Beide ploegen speelden erg offensief en dat kunnen we alleen maar toejuichen. De dreiging kwam van beide kanten. Het zal wel hebben meegespeeld dat we nog maar aan speeldag vijf toe waren. Een nederlaag was voor geen van beiden een drama. Club Brugge had meer kansen en als er één ploeg het verdiende om te winnen, dan was het blauw-zwart wel. Vanaken speelde heel sterk; hij was de absolute draaischijf bij de thuisploeg. Anderlecht had ook een periode waarin het beter was. Uitblinker Trebel gaf pas na 29 minuten zijn eerste slechte pass, nadat hij er zeker al twintig goede had gegeven. In de tweede helft liet hij zich wat verleiden tot wanhoopspogingen en oogde hij wat vermoeid.  De driehoek Santini-Dimata-Musona stond nog niet honderd procent op punt en werd goed opgevangen door de thuisploeg.

Club-aanwinst Rezaei speelde niet zo overtuigend, net als Rits. Danjuma geraakte dan weer moeilijk voorbij zijn man en kon mij ook niet meteen bekoren.  Wie wel bevestigt is Wesley, ook al was het al raar dat hij mocht spelen, maar daarover later meer. Wesley droeg de aanval van Club quasi op zijn eentje. Hij was steeds aanspeelbaar en toen hij een kwartier voor tijd werd gewisseld kwam Anderlecht beter in de match. Ook de snelheid van Dennis viel op, alhoewel hij soms wat rare dingen deed aan de bal. Maar deze aangename match kon mij meer dan bekoren.

Zulte Waregem

Charleroi en Zulte Waregem zakken nog verder weg. Bij Zulte Waregem is dat vreemd, want de eerste twee matchen liet het een goeie indruk. Bovendien hebben ze met Harbaoui een mogelijke topschutter en iemand als Buffel steekt ook nog steeds in topvorm. Er lopen ook nog wat spelers rond die er al enkele jaren zijn. Misschien zit daar was sleet op? Of is er te veel gehuurd en veranderd de laatste jaren? Na vijf speeldagen kun je nog niet te veel conclusies trekken en ik verwacht ze wel terug, maar het valt op. Eupen pakte dan weer een levensbelangrijke overwinning in Moeskroen, dat nu echt wel dé degradatiekandidaat is. Ook Lokeren wacht komend weekend een zespuntenmatch: thuis tegen Waasland-Beveren. Die derby brengt sowieso heel wat emotie met zich mee. Ik verwacht een open wedstrijd. Voorts valt het op dat er veel wedstrijden helemaal op het einde worden beslist. Gent, Standard en Genk deden het allemaal helemaal in het slot. Je ziet wel dat de ‘kleinere’ ploegen dan wat vermoeider worden en minder compact verdedigen. Concentratie is een vaak onderschat woord in het voetbal, maar het is wel belangrijk om meer dan 90 minuten bij de les te blijven.

De indicatieve tabel

Tot slot wil ik wel nog even kwijt dat het er bij niet in kan dat de schorsingen van onder meer Wesley, Vranjes en Carcela werden opgeheven. Wat de uitleg van die soap ook is, voor mij ruikt het naar een gentlemen’s agreement. Het is wel heel opvallend dat net drie topspelers van drie topploegen vrijgesproken worden. Als je dat vanop een afstand bekijkt, dan wringt dat. Ik zie het niet meteen gebeuren mocht het om allemaal spelers van kleine ploegen gaan.