Door de nederlaag van AA Gent tegen Charleroi heeft KV Oostende zich na vijftien speeldagen tot de verrassende herfstkampioen gekroond. Goed nieuws viel er ook te rapen in het verre Chili waar de nationale U17 de bronzen medaille wegkaapte op het WK voor de neus van Mexico. Over die gebeurtenissen en nog veel meer laat onze huisanalist Aimé Anthuenis zijn licht schijnen.

U17 levert knappe prestatie
“De bronzen medaille van de U17 op het WK in Chili schat ik hoog in. Het is immers niet de U12 waar we over spreken, maar een ploeg die al aanleunt bij de nationale beloften die onder Enzo Scifo sterk presteren. Stilaan bewijst trouwens het Belgisch voetbal in het algemeen dat het niet zomaar kan weggelachen worden. Het is ook een bemoedigende prestatie voor onze jeugdopleiding, maar die is altijd goed geweest. Al schuilt wel het gevaar om de hoek net zoals in Nederland dat spelers te snel naar het buitenland trekken. Dat is een slechte zaak voor de eigen competitie en de speelkansen liggen daar ook minder hoog. Wie het uiteindelijk in de lichting van de U17 echt ver zal schoppen is onmogelijk om te voorspellen. De talenten kan je er sowieso al uithalen, maar mentaliteit, inzet en ook een tikkeltje geluk zijn ook belangrijke factoren.”

Standard toont collectieve kracht tegen Anderlecht
“Standard kan terugblikken op een sterke collectieve prestatie, wat zeer lang geleden was voor de Rouches. Ze hebben hard geknokt en bij momenten ook goed gevoetbald. Ook opvallend dat de supporters voor een goede sfeer zorgden zonder rellen. Individueel doe je er altijd een paar tekort, maar onder meer Trebel, Knockaert, Van Damme, Dossevi, en de nieuwe doelman Hubert speelden een knappe match. Als ze kunnen voortborduren op het collectieve kan hun trein misschien wel definitief op de rails staan. Spijtig voor hen dat de competitie nu omwille van de interlands een weekend stilligt. Legear scoorde tegen Anderlecht het enige doelpunt, maar achter zijn naam blijft een vraagteken staan. Hij speelde een uur degelijk, maar viel vervolgens fysiek terug. Anderlecht zette ondanks de nederlaag op het collectieve en het positionele vlak een sterke eerste helft neer. Het onterecht afgekeurde doelpunt van Defour had de wedstrijd misschien een nieuw elan kunnen geven, maar na de rust vielen ze teveel terug. Niet toevallig misschien omdat ook Defour niet meer kon brengen wat hij de eerste 45 minuten had laten zien. In de eerste helft had hij al gelopen voor een hele match. Ook de vervanging van Dendoncker voor Suarez vond ik raar. Die wissel draaide niet goed uit. Het rendement van Suarez heb ik na zijn blessureleed trouwens nog steeds niet teruggezien. Hij scoort niet en is te zwak in de duels. Anderlecht blijft er te lang op rekenen.”

Charleroi doet het zoals AA Gent in de Champions League
“De zege van Charleroi kan niet anders dan verdiend genoemd worden. AA Gent beleefde een offday wat ook niet onlogisch is na de knappe prestatie in de Champions League tegen Valencia. Al werd die mindere prestatie in de hand gewerkt door het feit dat het niet tegenover een ploeg van de tweede garnituur stond. Chapeau voor coach Mazzu. Met Charleroi bewijst hij dat hij ondanks het vertrek van Dewaest, Kebano en Coulibaly nog steeds een sterk elftal tussen de lijnen kan brengen. Een doelpuntenmaker als Perbet is een serieus wapen en op de flanken hebben ze heel wat snelheid gekoppeld aan balvastheid lopen. Ook centraal vond ik Geraerts zeer goed. Eigenlijk speelde Charleroi een beetje zoals AA Gent het in de Champions League aanpakt: met lef en veel vertrouwen. Iedereen bij de Zebra’s was bereid om voor elkaar inspanningen te leveren. Ze zorgden ervoor dat Gent niet in zijn spel kwam.”

Het succes van KV Oostende is niet kunstmatig
“Over de prestatie van OHL tegen Oostende kan ik niet veel zeggen. Momenteel is er over de hele lijn te weinig talent aanwezig. Ze zullen het nog heel moeilijk krijgen. Dat tegenstander Oostende dit weekend herfstkampioen is geworden is enerzijds vooral symbolisch, maar anderzijds zegt het toch wel iets over de sterke prestaties van de kustploeg van de afgelopen maanden. Het is een beloning voor het hele beleid van de club en coach Yves Vanderhaeghe heeft definitief bewezen dat hij niet louter voortborduurt op het succes van Hein Vanhaezebrouck bij Kortrijk. Met de kritiek dat de prestaties van KV Oostende kunstmatig zijn omwille van het geld dat voorzitter Marc Coucke in de ploeg pompt, ben ik niet akkoord. Als je als coach heel wat sterke spelers ter beschikking hebt betekent dat niet dat je automatisch resultaten zal halen. Kijk maar naar Standard waar er ook individueel talent aanwezig is, maar waar de mayonaise de eerste maanden niet gepakt heeft. Je moet bovendien als trainer ook een sterke persoonlijkheid hebben om steeds de juiste keuzes te maken. Dat Oostende nu de leiding in handen heeft staat en een ploeg als STVV de zesde stek inpalmt zegt ook veel over de toppers die het wat laten afweten hebben en teveel punten verloren morsten. Het play-offsysteem laat dat echter toe zonder grote gevolgen.”


Beterschap merkbaar bij Racing Genk
“De wedstrijd tussen Club Brugge en Racing Genk laat zich kort samenvatten: veel inzet, maar weinig voetbal. Ondanks de nederlaag was er bij Genk beterschap merkbaar. Enkele jonge spelers hebben zich in positieve zin laten opmerken. Ik denk bijvoorbeeld aan Pozuelo. Ook de organisatie van Peter Maes stond op punt. Club Brugge kreeg maar weinig kansen. Al zal dat blauw-zwart worst wezen. Je kan niet zeggen dat ze de laatste wedstrijden goed voetbal hebben laten zien, maar ze blijven wel punten pakken en slikken weinig tegendoelpunten. Ze blijven echter te wisselvallig. Dat toont zich het best in de prestaties van Diaby en Gedoz. Diaby kan enorm gevaarlijk zijn en ook Gedoz is vaak een gesel voor een verdediging, maar bij momenten kan het ook rampzalig zijn. Gedoz ligt soms meer op de grond dan dat hij rechtstaat, wil penalty’s uitlokken en dribbelt zich ook dood. Diaby heeft dan op zijn beurt matchen waarin hij eerder in het kamp van de tegenstrever lijkt te spelen, wat betreft de passing.”