Rellen in televisieland! Hele opstanden van niet-genomineerden! En dan besliste de organisatie van de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren nog om de kritische Xander De Rycke niet alleen als presentator aan te trekken, maar meteen ook als jurylid in te zetten. Dat moet zaterdagavond wel een bloedbad opleveren. “Ik zal niet om wat zelfspot heen kunnen”, grijnst de komiek.

Door Matthieu Van Steenkiste

Je kon verwachten dat de televisiewereld je na Houdt Het Voor Bekeken, je kritische conference over de Vlaamse televisie, ver weg zou houden van alles wat met het kleine scherm te maken heeft.

Dat zou je denken, maar ik heb van de organisatie gehoord dat de keuze voor mij al vrij kort nadat ik Houdt Het Voor Bekeken online had gezet, gemaakt was. Televisiesterren worden er vaak van beticht zichzelf niet te kunnen relativeren, maar bij de Nacht van De Vlaamse Televisiesterren beschikken ze blijkbaar toch over genoeg zelfspot. Ze zien in mij de ideale stoorzender voor die avond.

Je mocht meteen ook jurylid zijn. Ligt televisie je daarvoor na aan het hart genoeg?

Toch wel, en dat moet ik soms wel eens benadrukken. Houdt Het Voor Bekeken komt net eerder voort uit een liefde voor televisie dan een afkeer. Ik vond het dus een grote verantwoordelijkheid om in de jury te mogen zitten. Dat men me gevraagd heeft, is natuurlijk ook om eens een alternatief iemand te hebben, die ook niet aan een zender vasthangt. Ik ben vrij en onafhankelijk, dus ik kan stemmen op wie ik wil. Nu, het viel heel goed mee met de jury van dit jaar. Ik had schrik dat ik veel ruzie ging moeten maken bij de deliberatie, maar al bij al waren we vaak heel erg eensgezind. Maar het klopt natuurlijk dat er bij zo’n stemming al eens vriendjespolitiek komt kijken. Dat drie van de vier Callboys als beste acteur zijn genomineerd, vind ik… raar. En het zegt vooral iets over hoeveel personeel Woestijnvis heeft, want die mogen allemaal stemmen. Ik vind het overigens ook sneu voor die vierde Callboy die niét genoeg stemmen heeft gekregen.

Als ik zie dat Generatie B of De 16 niet genomineerd zijn als Beste Comedy, en Auwch wel, dan denk ik toch: veilige keuzes.

Ja. Ik was niet de enige van de jury die soms het gevoel had dat we eerder het minste kwaad moesten kiezen in een categorie dan het beste. Maar alweer: op dat nominatieproces hadden wij geen vat. Als er veel volk voor Auwch werkte, dan werd dat programma genomineerd.

“Ik blijf Van Gils en Gasten een afschuwelijke talkshow vinden.”

Heb je het gevoel dat je toch de kans krijgt om het Vlaamse televisielandschap een beetje in een nieuwe plooi te leggen?

Het is nooit mijn bedoeling geweest om de televisiewereld een geweten te schoppen, maar ik vind het heel flatterend dat er met Houdt Het Voor Bekeken en mijn mening rekening wordt gehouden. Dan probeer ik dat ook zo goed en eerlijk mogelijk te doen. Ik heb echt alleen maar het beste voor met VTM, bijvoorbeeld. En ik ben niet van plan om bij het presenteren te klagen over hoe slecht alles is. Ik ben er die avond om het over het beste te hebben. Op dat soort avond moet je vooral bestoefen wat goed is, en negeren wat geen niveau haalde.

Je staat bekend voor je nogal cassante presentatiestijl. Mogen we die ook verwachten op de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren?

Het wordt toch een iets andere benadering. Er zal bijvoorbeeld genoeg zelfspot moeten zijn. Ik kan niet doen alsof ik helemaal thuishoor op dat podium, dus ik ga dat ook moeten benoemen: dat ik ook niet weet wat ik daar doe. Uiteindelijk ben ik die gast die nog niets gedaan heeft op televisie, maar er wel constant commentaar op heeft. Het wordt dus zoeken naar een goeie balans tussen lachen met mezelf en lachen met de genomineerden. Ik ga me ook proberen te beperken tot dat, want anders sta ik daar toch maar een boom op te zetten over Temptation Island, of over Van Gils en Gasten.

de-rijcke

Voel je je nu goed in die rol van kritische waarnemer van de Vlaamse tv?

Het is gek, hé. Gisteren prikte iemand me nog door dat ik tegenwoordig het doodgeknuffeld enfant terrible ben geworden, en dat klopt wel. Op een half jaar ben ik van iemand die niets met de televisiewereld te maken had, gegaan naar iemand waar rekening mee gehouden wordt. Dat maakt het ook moeilijker. Ik ben bijvoorbeeld net gevraagd om naar Gert Late Night te gaan. Kan ik dat doen, en vervolgens op het eind van het jaar toch zeggen dat dat nu ook niet zo’n goeie talkshow is? Het wordt een dunne grens met hypocrisie die ik moet bewandelen.

Klinkt eigenlijk als een mission impossible.

Absoluut, maar soms hou ik ook wel voet bij stuk. Ik blijf Van Gils en Gasten een afschuwelijke talkshow vinden, dus die zullen me nooit vragen. En als ze dat toch doen, dan waarschuw ik hen nu al: ik pak meteen zijn steekkaarten af. Ik wil Lieven Van Gils ooit één keer een oprechte, originele vraag zien stellen zonder dat hij ze afleest. Als dàt ooit gebeurt, wordt het nog interessante televisie, denk ik.