De Zondag trekt ten strijde tegen de verzuring en reikt daarom elke week een pluim uit. Niet zagen, maar liefde vragen. Of toch zoiets. De Pluim van deze week is voor Theo Francken (N-VA), staatssecretaris voor Asiel en Migratie.

Ik hou van mensen die zichzelf kunnen relativeren. Niet toevallig staan op mijn Twitteraccount en onderaan deze pagina de woorden: ‘Neem jezelf niet te serieus, dat doe ik ook niet.’ Het is een eigenschap die niet iedereen gegeven is. En al zeker politici niet. Sommigen wanen zich waanzinnig belangrijk. En hun uitspraken, ho maar. Alsof elk woord ze uitspuwen, het belang van de staat kan schaden. Ik hou ervan die mensen van hun piëdestal te halen. Dat is niet makkelijk. En je krijgt zelden een tweede kans.

Vandaar deze pluim voor Theo Francken. Omdat hij de kunst van het relativeren wel beheerst. Dat etaleerde hij weken geleden toen komiek Kamal Kharmach op Twitter de spot dreef met Franckens’ plan om vluchtelingen omgang met vrouwen aan te leren. Op Kamals’ vraag wat te doen als een meisje niet antwoordt op sms’jes, repliceerde de staatssecretaris heel gevat ‘met rust laten, het is niet wederzijds’. Heerlijk vind ik dat. Idem dito deze maandag. Francken tweette ‘het zijn altijd dezelfde die werken’ met hemzelf lachend op de voorgrond en een werkende Charles Michel op de achtergrond. Azijnpissers vragen zich af of hij ook niet beter een dossier ter hand zou nemen. Ik niet.

Francken beseft dat de evenaar niet door zijn gat loopt. Dat hij zich af en toe laat gaan in een interview of op sociale media, los van de inhoud, bewijst dat eveneens. Net als het feit dat de man om de twee weken tussen die vier andere diehards achter het doel van OH Leuven staat met een beker bier in de hand. Francken is ook maar een mens. En waant zich niet meer dan dat. Mooi zo. Vandaar deze pluim.