Nieuwsanker en Telefacts NU-gezicht Freek Braeckman: “Zes maanden later heb ik mijn reukzin nog steeds niet terug”

2983

Telefacts NU, het nieuwe reportageprogramma van VTM, opende op 1 september bijzonder sterk. Na de veelbesproken reconstructie van de fatale studentendoop van Sanda Dia gaat het aanstaande dinsdag, in aflevering 2, over geld. “We willen straffe en onthullende reportages brengen van wat er ‘nu’ leeft in Vlaanderen en de wereld”, vertelt host Freek Braeckman, die trots is om mee te werken aan de nieuwe Telefacts-telg.

“De koffie ruikt raar”, lacht Freek Braeckman tijdens ons ontbijt. “Tegenwoordig ruikt de koffie altijd raar, maar ik ben blij dat ik al iets ruik. Zes maanden geleden heb ik hoogstwaarschijnlijk corona gehad en nu pas begint mijn reukzin terug te komen. Maar heel vreemd: het zijn allemaal geuren die ik niet ken, en niet zulke aangename geuren.” Het lijkt het VTM-nieuwsanker allemaal niet te veel te deren. “Ik maak er geen drama van. Er zijn mensen gestorven aan corona. Dit is dus niet zo erg, maar het is wel vervelend ja.”

Je bent sinds 1 september de host van Telefacts NU, dat meteen startte met een knal. Afgelopen week werd er in Terzake nog gediscussieerd over de rol van de media in gerechtelijke zaken. Er zou sprake zijn van beïnvloeding.
Daar wil ik wel meteen iets over zeggen. Zullen we als journalisten voortaan dan maar aan de kant blijven tot het gerecht zijn werk heeft gedaan, zoals bij het Fortis-dossier dat verjaard is? Wat is dan de functie van de journalistiek? We zijn in de reportage over Sanda Dia niet over een nacht ijs gegaan. We vertellen wat we weten dat er gebeurd is, zijn gaan praten met alle getuigen die wilden praten en niemand heeft die uitzending laten verbieden.  Het zou me straf lijken dat ze bij het gerecht plots verdwaasd om zich heen kijken na zo’n reportage op tv. De advocaat van een van die Reuzegommers die beweert dat er sprake is van beïnvloeding, probeert nog veel meer dan wij het proces in de media te voeren. Ik veroordeel niet dat hij dat doet, maar een beetje nuance is wel gepast. De polemiek die ontstaan is na die uitzending toont trouwens aan dat zo’n reportage relevant is.

Ben je er zelf ook veel over aangesproken?
Tuurlijk. De impact van de uitzending was duidelijk. De dag nadien werd ik er door een aantal mensen over aangesproken. Een jong meisje kwam me bedanken voor de reportage. Ze had er de hele nacht over liggen nadenken en vond het belangrijk dat we die reconstructie hadden gemaakt. En zelfs mijn hoefsmid, die ik anders nooit hoor, belde me erover. Dat maakt me wel trots om hieraan mee te kunnen werken, al ben ik maar de host.

Je hoefsmid?
Ja, voor onze paardjes (lacht). Mijn kinderen doen aan paardensport en zijn daar zelfs heel ambitieus in. Ze doen aan eventing, dat is een soort paardentriatlon, bestaande uit dressuur, cross country en jumping. Een prachtige sport, ook al betekent dat voor mij in het weekend geregeld opstaan om 5 uur ’s morgens om ergens naar een akker in Vlaanderen of Wallonië te rijden en hen daar bezig te zien. Wat me overigens heel veel voldoening geeft.

De liefde voor topsport heb je dus doorgegeven.
Misschien wel ja. Ik ben op mijn zevende met schermen begonnen en beleefde op mijn veertiende mijn eerste WK, in Mexico-Stad. Mijn zoontje vroeg afgelopen week of ik het nog zou kunnen. Dat is zoals fietsen, dat verleer je niet, maar toch doe ik het niet meer. Ik vrees dat ik bij de eerste actie een spier zou scheuren (lacht). Halfweg in de lucht zou ik denken: bel de MUG al maar.

Je bent een keer of 25 Belgisch kampioen geworden. Mis je dat dan niet?
Jawel. Ik mis het gevoel van winnen. Je kunt nog zo’n goede nieuwslezer zijn, maar je kunt daar niet in winnen. Dat moment waarop die wielrenner over de meet rijdt, beseft dat hij wint en zijn handen in de lucht steekt, dat is een uniek gevoel dat enkel in de topsport bestaat. Dat valt nergens mee te vergelijken. Misschien komt mijn overwinning in De Slimste Mens ter Wereld nog het dichtst in de buurt, maar dat is ondertussen ook alweer 11 jaar geleden.

Om even terug te komen naar de eerste Telefacts NU-reportage: je was zelf ooit praeses van een studentenvereniging. Hoe kijk jij nu naar studentendopen?
Ik was praeses toen ik in Gent Germaanse studeerde en ik vond dat enorm plezant. Ik zou het zo opnieuw doen. Maar een doop om te bewijzen of je het waard was, nee bedankt. Zelfs geen klein, onnozel inwijdingsritueel. Wat ik wel graag deed, was poëzieavonden organiseren, en ja, ook cantussen. Daar gelden ook regels en bestaat er ook een soort van hiërarchie. Maar daar is nooit een slachtoffer gevallen. Wie veel te veel dronk, werd ‘bierimpotent’ verklaard en kreeg geen bier meer. Simpel. Die cantussen heb ik zo altijd als iets heel gezelligs ervaren. En ik hou ook nog heel wat vrienden over uit mijn tijd als praeses.

Je bent ondertussen 41, je werkt als nieuwsanker en bent de host van Telefacts NU. Ben je tevreden met waar je nu staat in je carrière?
Ik ben altijd heel ambitieus geweest. Miskweekt door de topsport, vrees ik. Maar mijn ambities zijn geëvolueerd. Vroeger wilde ik het allemaal proberen: nieuwsanker worden, een eigen talkshow, radio, … En nu ben ik erachter gekomen dat ik het gelukkigst word van afwisseling. Ik wil niet enkel nieuwsanker zijn, ik wil ook de ruimte hebben om daarnaast nog iets anders te kunnen doen. En die ruimte heb ik nu. Het nieuws is mijn kern, maar ik draai daar ook graag omheen. Wat ik trouwens ook heel belangrijk vind – en dit heb ik een aantal jaar minder in de gaten gehouden – is om mijn werkambitie te verzoenen met mijn ambities in mijn gezin. Ik heb twee tienerkinderen en een vrouw die ik graag zie. En daar heb ik ook een belangrijke rol te spelen. Dat besef ik nu beter dan vroeger.

Morgen gaat Streamz, de ‘Vlaamse Netflix’, van start. Is dat iets waar jij naar uitkijkt? Ben je een fervente tv-kijker of bingewatcher?
Als ik tijd heb, en dat valt vaak tegen. Ik geloof dat ik meer naar podcasts luister dan dat ik televisie kijk. Ik ben nu verslingerd aan Revisionist History, een Engelstalige podcast over gebeurtenissen in de geschiedenis die verkeerd begrepen zijn. Waar ik overigens wel heel graag naar kijk, en waar we bij hoge uitzondering met het hele gezin voor klaar zitten, is Boer zkt Vrouw. Dat vind ik zulke warme televisie en net waar de mensen in deze tijden nood aan hebben. Daarvoor ben ik dus naar VTM gekomen, omdat dit huis zulke programma’s zo goed maakt.

Telefacts NU, elke dinsdagavond om 21u45 bij VTM.