Afgelopen dinsdag zijn ze eraan begonnen, de acht avontuurlijke BV’s die over een aflevering of zeven heelhuids hopen aan te komen op de top van de Mount Pisco in Peru. Een van die acht is de Gentse content creator Jonatan Medart, die een smakelijk tipje van de sluiert oplicht: “Het was met kotsen en schijten, en al. Geen pretje, dat kan ik je verzekeren.”
“Ik ben echt een stadsmens”, lacht Jonatan Medart wanneer ik over zijn deelname aan het VRT 1-avontuur De rugzak begin. “Geef mij Gent maar, geef mij cafeetjes en clubs. Misschien is het net daarom een match made in heaven: ik, de stadsmens, die plots gedropt wordt op een bergflank. Ik vond het top, zo volledig uit mijn comfortzone.”
Je kan jouw keuzes op elk moment wijzigen door onderaan de site op "Cookie-instellingen" te klikken."
Voordat ik daar wat dieper op in ga: hoe ziet jouw ideale zondag eruit? Begint die, voor iemand van 25 die graag naar cafés en clubs gaat, met een ideale kater?
“Ik ga meestal op vrijdag uit, zodat ik zaterdag kan bekomen en op zondag nog iets productiefs kan doen. Mijn ideale zondag start met koffie. Ik word wakker en strompel naar het koffieapparaat, dan volgt een douche en daarna leg ik me in de zetel met een rist afleveringen van F.C. De Kampioenen. Dan besef ik: het kan altijd erger, de miserie (lacht), het valt bij mij allemaal wel mee. Wat later op de dag is er dan tijd om nog een videootje te maken, en op zondagavond is er vaak veel op televisie.”
Jij bent tegenwoordig zelf te bewonderen op tv. Voor ‘De rugzak’ beklim je de Mount Pisco van liefst 5.752 meter hoog. Dat is geen kattenpis.
“Zeker niet. Ik wist vooraf dat het wel snor zat met mijn conditie – ik sport echt wel veel – maar de factor waar je je nauwelijks op kunt voorbereiden is de hoogte. Ik had vooraf wel een hoogtemasker gekregen, waarmee ik oefeningen op mijn zetel kon doen. Meteen zat ik te hijgen als een paard. Ik wist eerlijk gezegd niet of ik die Mount Pisco wel aan zou kunnen. En zonder te veel te verklappen: het was met kotsen en schijten. En dat lag absoluut aan de hoogte.”
“Ik word constant aangesproken, soms ongevraagd gefilmd of gefotografeerd”
Toch geen spijt van je deelname?
“Nee, absoluut niet. Ik vond het echt fantastisch. Ik weet niet hoe ze het hebben gedaan, maar onze tocht komt zo mooi over op beeld, alsof we gedropt werden in een documentaire van National Geographic. Zonder dit programma zou ik nooit aan zo’n zot avontuur begonnen zijn. Daarom heb ik ook nauwelijks getwijfeld om mee te doen. Wel dacht ik, toen ik Peru als bestemming hoorde, dat het daar lekker warm zou zijn op die berg. Dat ik mijn huid nog wat kleur kon geven voor het festivalseizoen. Bleek het daar toch niet tien graden onder nul te zijn. (lacht) En toch heb ik er ontzettend van genoten.”
Vorig seizoen, toen de Kilimanjaro getemd moest worden, werden er onderweg behoorlijk wat tranen gelaten, onder meer dankzij die kokers met boodschappen van het thuisfront. Was het ook nu weer zo’n jankfestijn?
“Veel minder, gelukkig. Het mocht wel wat minder sentimenteel, vond ik. Je zit daar als BV op een berg in Peru, heel veel valt er niet te klagen. Er zijn mensen die het echt wel zwaarder hebben momenteel. Maar uiteraard zijn er af en toe wel wat traantjes gevloeid, uit frustratie soms, of uit angst dat we die top misschien niet zouden halen.”
Met ‘De rugzak’ voeg jij een populair tv-format toe aan een palmares dat al ‘De Verraders’ en ‘Dancing with the Stars’ bevatte. Hoe zie jij je toekomst in de tv-wereld?
“Ik heb eerlijk gezegd geen langetermijnvisie. Ik rol van het ene naar het andere project, en als het ooit stopt, dan is dat maar zo. Sterker nog, en ik ben daar heel nuchter in: ooit zal dit stoppen. En dat is prima. Ik probeer nu zo veel mogelijk leuke projecten mee te pikken, en heb de laatste vijf jaar al heel veel mooie dingen mogen doen. Maar dit was nooit plan A. Toen ik bekend werd met mijn online content, studeerde ik retail management en wilde ik een eigen winkel in vintage kledij en sneakers. Maar plots belandde ik in influencer marketing en ontploften mijn sociale media. Sindsdien doe ik in principe waar ik zin in heb, wat natuurlijk heel prettig is.”
En waar jij zin in hebt, is af en toe tegen schenen schoppen. Ik herinner me een relletje met één of twee van de ‘Real Housewives of Antwerp’.
(lacht) “Ik wist voor seizoen 1 dus echt niet dat zulke mensen bestonden in België. En ik heb hen op mijn social media aangesproken op hun gedrag, dat zo radicaal on-Vlaams was. Als die mensen daar dan ook nog op reageren, heb je meteen een online akkefietje. Maar ik vond dat heerlijk, omdat iedereen aan mijn kant stond. Ik kijk dus al ontzettend uit naar het tweede seizoen. Ik hoop op veel venijn.” (lacht)
‘De rugzak’, elke dinsdagavond op VRT 1.De keerzijde
“Het is leuk om zoveel kansen te krijgen in de tv-wereld, maar de keerzijde ervan zien mensen nooit. Ik word constant in cafés, restaurants en clubs aangesproken, soms ongevraagd gefilmd of gefotografeerd. Ik heb dan liever dat ze het me komen vragen; ik bijt echt niet, hoor. In ieder geval gaat mijn privacy eraan. Ik kies daar natuurlijk zelf voor, maar dat neemt niet weg dat het vervelend is als driehonderd mensen per dag op je afstappen. Ik kan veel oplossen met een kop koffie en een Red Bull, maar op het einde van de dag is mijn sociaal batterijtje plat. Natuurlijk hoort het er ook wel een beetje bij, maar ik vind wel dat men rekening mag houden met het menselijke aspect: ik ben ook een persoon die kakt, stofzuigt en met z’n vrienden op café gaat. En af en toe een beetje privacy wil.”