Paul & de Politiekers is de wekelijkse rubriek van onze politiek journalist Paul Cobbaert. In zijn column op dinsdag gaat hij geen thema uit de weg.

Ook in deze vluchtige wereld is het soms niet slecht even te zwijgen, het kindse lesje ‘tot tien tellen, en dan iets zeggen’ indachtig. Vandaar deze column meer dan één week na de feiten. De VRT staat in het oog van de storm. De laatste windhozen zijn lang niet voorbij geraasd. En dat heeft de hoofdredactie vooral aan zichzelf te danken.

Een flashback. Maandagavond 12 oktober, 20.30 uur. Voormalig Syriëstrijder Michael ‘Younes’ Delefortrie is te gast in het Canvasprogramma De Afspraak. De aanleiding? Het boek dat hij over zichzelf geschreven heeft. Of de jongeman daarvoor een forum moet krijgen op de openbare omroep, is een keuze van de redactie. Ik vind dat extreme meningen wel degelijk een plaats hebben. Alleen als je die kent, kan je minder extreme en genuanceerde meningen naar waarde schatten. Maar dan het interview. Je zit daar als presentator met een gek voor je. Wat doe je? Ofwel pak je die keihard aan met het risico dat hij van tafel wegloopt en je interview naar de knoppen is. Ofwel kies je de gulden middenweg. Dat is wat Bart Schols gedaan heeft. Zachte, maar kritische vragen, met ruimte voor antwoorden. En terecht. Alleen zo kan de lezer zich een beeld vormen van die idiote gedachtegang. Schols’ gelaatsuitdrukking liet trouwens voldoende uitschijnen dat hij het ziekelijk vond. Het zou storend geweest zijn mocht hij dat telkenmale herhalen in de vraagstelling.

Maar dan. Amper twee uur later. Hoofdredacteur Björn Soenens, in paniek door de harde reacties op Twitter, besluit zijn journalist publiekelijk aan de schandpaal te nagelen. “Dit studiogesprek beantwoordt niet aan de journalistieke normen van de VRT”, verstuurt hij zonder veel nadenken. Ongezien. Ongehoord. Vooral omdat het Soenens is die al maanden van de daken toetert dat de VRT constructieve journalistiek moet brengen. Het fragment wordt ook geknipt uit de nachtelijke journaallus en digitale platforms. Censuur. Flauw. Een grove onderschatting van het menselijk vermogen om extreme meningen te kanaliseren. Dat zijn drie grote fouten op enkele minuten tijd. Dat kan tellen. Ook Mediaminister Sven Gatz (Open VLD) voelt het kriebelen. Hij dreigt ermee de beheersovereenkomst aan te scherpen. Tja. Hoe heet dat ook weer? Steekvlampolitiek? Maar het is vooral een zeer gevaarlijk precedent van politieke bemoeienis in de journalistieke autonomie.