Ook Lieven Maesschalck (56) werd de voorbije maanden beïnvloed door het coronavirus. Hij ging fietsen. Hij ging lopen. Hij kon meer tijd voor zijn familie uittrekken. Hij werkte keihard in zijn praktijk Move to Cure in Antwerpen. Ter plaatse én online. “Ik heb andere inzichten gekregen. Ja, ik vind dit best wel een boeiende tijd”, aldus de Oost-Vlaamse topkinesist.

Voor vele mensen viel het leven begin maart stil, maar dat gold natuurlijk niet voor de veelgevraagde Lieven Maesschalck. “We kregen in eerste instantie de dringende gevallen over de vloer, mensen die net een operatie hadden ondergaan”, vertelt Maesschalck. “Onze praktijk moest dus open blijven. Maar daarnaast hebben we vooral heel veel virtuele coaching gedaan. Online, via de computer. Zelfs aan particulieren in binnen- en buitenland. Een weg die we in het verleden al wel eens bewandeld hebben, maar nu door de crisis helemaal op de voorgrond is getreden. Dat is ons aardig gelukt en hopelijk kunnen we er in de toekomst nog vaker gebruik van maken. Het heeft me nieuwe inzichten en ervaringen bezorgd. Ik vind die evolutie best wel boeiend. Ik had al heel wat ervaring in mijn job, maar dat is de voorbije maanden nog eens extra gestimuleerd.”

Het zijn vreemde tijden. Twee weken geleden werd in Duitsland de voetbalcompetitie hervat en dat met de mogelijkheid om vijf in plaats van drie vervangingen door te voeren.

(knikt) Dit is het moment om veranderingen door te voeren en bepaalde zaken in vraag te stellen. Het wielerseizoen begint straks pas in augustus. Misschien zal dat op termijn tot een aangepaste kalender leiden. In het voetbal heb je nu die vervangingen. Waarom niet? De spelers hebben twee maanden gedwongen inactiviteit achter de rug en moeten nu heel rustig opbouwen. We weten allemaal dat vermoeidheid de grootste oorzaak van blessures is. Trainen is goed. Maar een match is nog iets anders. Het contact met de tegenspeler. De snelheid van uitvoering ook. Ik vind het een goed idee en waarom zouden we die regel niet behouden?

Philippe Clement, trainer van Club Brugge, zei onlangs: “Straks de competitie beginnen zonder oefenwedstrijden is moeilijk.” Ga je daarmee akkoord?

Ik kan hem daarin wel volgen. Het is inderdaad zo dat je die nodig hebt om in vorm te geraken. En om aan je automatismen te werken en nieuwe dingen uit te testen. Dat zal nu niet gaan. Het zal een bepaalde creativiteit van trainers en spelers vergen. Het toffe is: het is voor iedereen gelijk. Het is voor niemand een voordeel en het is voor niemand een nadeel.

“Ik heb andere inzichten gekregen. Ja, ik vind dit best wel een boeiende tijd.”

Voor de Rode Duivels belooft het volgend jaar met het EK een zwaar seizoen te worden. Hoe zie jij dat?

Daar ben ik heel duidelijk in: het is aan ons om ons aan te passen. We zullen wat moeten puzzelen, maar uiteindelijk zal het een gelijkaardige voorbereiding worden. De spelers keken enorm naar het EK uit. En doen dat nog altijd. De honger zal volgend jaar even groot zijn. Ik denk niet dat er veel verschil zal zijn.

Er is alleszins één speler voor wie het uitstel geen nadeel is geweest: Eden Hazard. Hij heeft nu ruimschoots de tijd gekregen om na zijn operatie te revalideren.

(knikt) Heel juist. Anderzijds: misschien maken we volgend jaar hetzelfde mee met hem of een andere speler. Zoiets kan altijd gebeuren. Ik ken Eden intussen heel goed. We hebben behoorlijk wat contact. De doelstelling was om hem fit te krijgen voor het EK. Mét de toestemming van Real Madrid. Eden heeft er alles aan gedaan om klaar te geraken. En hij is ook klaar. Niet voor het EK, maar voor de heropstart van de Spaanse competitie. Dat vind ik tof. De coronacrisis heeft zijn mentaliteit niet veranderd.

Een speler die ook indruk op mij heeft gemaakt, is Simon Mignolet. In De Container Cup op Vier liet hij zien dat ook een keeper over een geweldige fysiek kan beschikken.

Ik ken Simon zijn mentaliteit. Een ongelofelijke prof. Qua uithouding en qua powertraining. Hij is er alle dagen mee bezig. Een bewijs van zijn professionalisme. Een keeper moet niet alleen keeper zijn, hij moet performant zijn. Simon is daar het bewijs van. En daardoor staat hij vandaag waar hij vandaag staat.

Het is 31 mei 2020. Normaal hadden we nu met heel België volop naar het EK uitgekeken. Jij bent heel nauw bij de Rode Duivels betrokken. Hoe erg mis jij het?

We waren erop gebrand en gefocust, al van lang voor de crisis. Er was ook een groot verlangen. Ik stond in nauw contact met de atleten en met de coaches waren we al sinds januari iedereen in detail aan het opvolgen. Ik heb echt naar dit EK uitgekeken. Naar de voorbereiding. Naar het samen trainen. Naar het EK zelf en de hoop op een goed resultaat. Iedereen deed dat. De spelers en alle mensen daarrond. Ja, ik mis het wel. Het voelt aan als een leegte. Maar uitstel of geen uitstel, dat verlangen is er nog altijd. In september zullen we gewoon opnieuw beginnen en ook in de zomer van 2021 zullen we er staan.