Jacques Sys, de hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine, geeft elke week zijn eigenzinnige kijk op de voetbalactualiteit.

Kevin De Bruyne, bescheiden ster

Het was de eerste officiële wedstrijd van Kevin De Bruyne in 2015. Zijn club, VfL Wolfsburg, verkeerde in diepe rouw na de tragische dood van Junior Malanda. Heel moeilijk viel het de spelers om de draad weer op te pikken. Uitgerekend het ongenaakbare Bayern München kwam in de eerste competitiewedstrijd naar de Volkswagen-Arena. In een zeer emotionele sfeer gaven de spelers van Wolfsburg blijk van een zelden geziene samenhorigheid. Ze hakten Bayern met 4-1 in de pan. Nog maar eens was Kevin De Bruyne de architect van de ploeg. Hij scoorde en liet scoren en toonde hoe gemakkelijk hij overeind bleef in een competitie waarin je zonder fysiek genadeloos wordt weggeblazen.

Het was toen, op die koude dag eind januari, de eerste van een lange reeks spetterende wedstrijden die Kevin De Bruyne in 2015 zou spelen. Hij leidde Wolfsburg naar bekerwinst en de tweede plaats, hij schitterde met de nationale ploeg en regisseert nu ook mee het spel van Manchester City. Met de onbekommerdheid van een schooljongen, alsof hij al jaren in de Premier League voetbalt. Kevin De Bruyne is de Voetballer van 2015.

Het is mooi met welke haast ontroerende bescheidenheid Kevin De Bruyne alle successen ondergaat. Hij spreekt liever met de voeten dan met de mond, hij voelt zich ook het best als hij op het veld staat. Of hij nu tegen Barcelona uitkomt of tegen SK Berlare, dat maakt hem niets uit, steeds weer is er dezelfde aanstekelijke spelvreugde. Maar zijn verantwoordelijkheid ontvlucht De Bruyne niet. Toen de nationale ploeg in Cyprus een ontluisterende wedstrijd speelde, was hij de eerste die riep dat de koppen dringend bij elkaar moesten gestoken worden. En meer dan alle andere sterren van de Rode Duivels zocht hij rond de EK-kwalificatiewedstrijd die de Rode Duivels in Andorra speelden contact met de Gentse nieuwkomers.

Rond Kevin De Bruyne moet de nationale ploeg met het oog op het EK worden gebouwd. Veel meer dan rond Eden Hazard die wel uitpakt met flitsen, maar geen continuïteit legt in zijn prestaties. De twee paradepaarden samen laten functioneren, dat is iets waar Marc Wilmots nog niet in is geslaagd. Meer dan bij Hazard lijkt er bovendien nog groeimarge te zitten in het spel van Kevin De Bruyne. Na 2015 moet hij ook de Voetballer van 2016 worden. Misschien dat hij dan pas goed op een glinsterende troon plaatsneemt: als een van de genomineerden voor de FIFA-Speler van het Jaar. Samen met bijvoorbeeld Lionel Messi en Cristiano Ronaldo. De twee spelers waarmee hij nu in het Europees Elftal van het Jaar staat dat het Franse magazine France Football onlangs samenstelde.