Uitgesteld kijken zit in de lift. Onze Zondagskijker tipt in deze rubriek een programma om alsnog (of zeker niet) te bekijken. Deze week: Tabula Rasa, gezien op één.

Sebastiaan Bedaux

Het was toch even schrikken, vorige week zondag om 22u22, toen de eerste aflevering van Tabula Rasa eindigde en daarmee een fantastische – maar ook een erg creepy en misschien wel geheel toevallige – verwijzing maakte naar de wekker en de zieke geest van Mie D’Haeze. Schrikken deed ik de volgende ochtend nog eens, toen ik zag dat de recensent van Het Nieuwsblad de eerste aflevering maar drie sterren waard vond. Persoonlijk overwoog ik het maximum van 5 sterren uit te delen nadat ik op Film Fest Gent in preview de eerste twee afleveringen na elkaar mocht aanschouwen en in de nasleep daarvan Veerle Baetens mocht interviewen. Ik had haar toen vier sterren beloofd, et voilà. Volgens Baetens is Tabula Rasa een niet zo voor de hand liggende serie, een voorbeeld van slow tv waarbij de kijker een beetje moeite moet doen om mee te puzzelen. Ze gebruikte de term niet hapklaar tijdens ons interview, maar wie vorige week zondag wel hapte, kreeg een heuse lekkernij voorgeschoteld.

Kwaliteit van eigen bodem
Een gloednieuw streekproduct, kwaliteit van eigen bodem, tot een Michelinsterrenniveau getild met geld van het Duitse ZDF. Het begon al met die geweldige generiek die me onmiddellijk deed denken aan die van HBO-reeks Westworld, gevolgd door een scène in het zottenkot met Peter Van den Begin en Veerle Baetens die al het beste deed vermoeden voor de rest van de aflevering. En ja hoor, alle acteurs speelden op topniveau: Hilde Van Mieghem, Gène Bervoets, Stijn Van Opstal en ook het meisje dat de dochter van Mie D’Haeze speelt. Maar naast goede acteerprestaties heb je natuurlijk ook een goed verhaal nodig. En ook op dat vlak werd de kijker verwend. Tabula Rasa is een interessante mix van een thriller, een whodunnit en een psychologisch drama, verrijkt met een vleugje horror. Het resultaat is een reeks met internationale allures die wellicht nog een lang leven tegemoet gaat in het buitenland. Op voorwaarde uiteraard dat de reeks na een paar afleveringen niet als een soufflé in elkaar stuikt. Maar dat zie ik niet snel gebeuren.

****

Tabula Rasa, zondag om 21u30 op één.