Het wegseizoen is nog volop bezig, maar ook de crossers hebben zich weer op gang getrokken. Na opwarmers in Lokeren en Kruibeke is er vandaag de eerste klassementscross in Gieten. “Het is deze winter rekenen op de goodwill van organisatoren”, aldus Sven Nys.

Komende maand is het al vijf jaar geleden dat Sven Nys, woensdag nog 19de op het WK e-mountainbiken in Oostenrijk, zijn laatste zege als prof boekte. In Koksijde versloeg hij na een heroïsch duel de toen 21-jarige Wout van Aert. “Je zag toen al het talent en wist dat hij de jaren erna de cross zou domineren”, vertelt Nys. “Je zag ook capaciteiten voor de weg, maar wat hij dit jaar in de Tour heeft getoond, was boven mijn verwachtingen. En ook boven zijn eigen verwachtingen. Wat Wout bergop tegen klimmers van 60 kg deed, heb ik nog niet vaak gezien.”

Intussen is ook het veldritseizoen twee weken ver en krijgen we een cross in Nederland die zowaar niet geannuleerd werd.

En terecht ook. Het is duidelijk dat onze sport amper door het virus wordt aangetast. Ook in een normaal jaar blijven renners in hun eigen bubbel. Het is nu rekenen op de organisatoren die hun cross uit liefde voor de sport laten doorgaan. Op die manier blijven sponsors investeren en kunnen renners betaald worden. Alleen zo houden we het op lange termijn leefbaar.

Op sportief vlak zien we de drie te verwachten namen: Toon Aerts, Eli Iserbyt en Laurens Sweeck.

En dat zal de komende weken niet anders zijn. Hier en daar zal er wel eens iemand anders op zijn terrein naar voren komen, zoals Quinten Hermans, Lars van der Haar of Michael Vanthourenhout. Maar ik verwacht vooral duels tussen Toon en Eli.

Sven Nys. (foto Belga)
Sven Nys. (foto Belga)

Ook zoon Thibau miste zijn start niet: als 17-jarige vijfde in Kruibeke. Wanneer dacht je voor het eerst: hij kan ook iets bij de profs?

Ik zie dat nu al een paar maanden op training met de ploeg (Telenet Baloise Lions, red.) met Toon en Lars. Hij laat mooie dingen zien qua explosiviteit en duurvermogen, in het bos en in de Ardennen. Hij heeft ook de drive en passie om er elke dag voor te gaan. En hij kan met druk omgaan. Belangrijk, zeker met de naam die hij heeft.

Er komen ongetwijfeld ook voor hem momenten waarop het minder loopt en de kritiek van de pers niet zal uitblijven. Hoe moeilijk is het om daarmee om te gaan?

Helemaal niet zo moeilijk. Soms word je bejubeld en soms schrijven journalisten je de dieperik in, terwijl je niet eens diep zit. Relativeren is de basis. Geloven in je eigen kunnen, maar ook de lat op de juiste hoogte leggen. Je moet daar stap voor stap progressie in proberen te maken. Kritiek zal er altijd zijn. Het is aan ons en aan hem om daar rustig in te blijven.

Vandaag is er ook Gent-Wevelgem en volgende week de Ronde. De kans is reëel dat een crosser alweer met de overwinning gaat lopen.

Je ziet: als enkele crossers successen op de weg boeken, willen anderen hen kopiëren. Er zijn nu ook veel meer teams die in de combinatie met de cross of het mountainbiken investeren. Een leuke evolutie, ook voor onze sport. Als Van Aert komt meedoen in het veld, neemt de waardering voor onze sport toe.

Slotvraagje. Wie wint volgende week de Ronde: Wout of Mathieu?

(glimlacht) Moeilijk te voorspellen. Als we naar de evolutie van het seizoen kijken, zien we dat Wout al lang in supervorm is en Mathieu stelselmatig aan het verbeteren is. Ik denk dus dat Mathieu iets vinniger voor de dag zal komen, maar het sluit niet uit dat we een fantastisch duel tussen twee kampioenen zullen krijgen.

***

“In Oostende dacht ik plots: hij heeft het”

In ’Ongeziene genialiteit’, een nieuwe campagne van Telenet, koos Sven Nys voor het Belgisch kampioenschap veldrijden voor eerstejaarsnieuwelingen in Oostende in 2017. Het was de eerste driekleur voor zijn zoon Thibau als jonge, beloftevolle crosser. “Net voor de start zei hij plots tegen mij: ‘ik ben maar voor één iets naar hier gekomen en dat is die titel’. Zelf had ik zoiets op mijn vijftiende nooit gezegd. Ik was een andere persoon en had een ander karakter. Ik kon minder goed met die druk om. Maar hij startte, reed de perfecte cross en won. Voor mij was dat een teken: hij heeft het. Hij heeft tijdens mijn carrière natuurlijk gezien hoe alles werkt, maar als er zoveel ogen op jou gericht zijn en je het toch kan waarmaken, is dat echt heel straf.”

(Tom Vandenbussche)